Wznowienie postępowania administracyjnego i uchylenie ostatecznej decyzji przyznającej płatność obszarową mogą mieć miejsce, gdy ujawnione zostają nowe dowody wskazujące na istotne zmiany w kwalifikujących się powierzchniach działek rolnych.

Sprzedaż przez Wnioskodawcę działek niezabudowanych zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przeznaczonych pod zabudowę nie jest zwolniona z VAT, a Wnioskodawca działa jako podatnik VAT w odniesieniu do transakcji. Działki te nie korzystają z zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i 2 ustawy o VAT.

Przewoźnik drogowy posiadający licencję na przewóz osób samochodem osobowym zobowiązany jest spełniać ustawowe warunki przewozu okazjonalnego pojazdami niespełniającymi kryterium konstrukcyjnego, pod rygorem sankcji określonych w załączniku do ustawy o transporcie drogowym.

Wznowienie postępowania administracyjnego w sprawach przyznania płatności ONW jest zasadne, gdy ujawnione zostaną nowe, nieznane organowi w chwili wydania decyzji, okoliczności wpływające na kwalifikację działek i wysokość dotacji.

Zatwierdzenie taryfy wodociągowej przez organ regulacyjny, po upływie terminu 45 dni, nie narusza prawa o ile postępowanie zostało przeprowadzone z zachowaniem warunków ekonomicznych i formalnych, a strona miała możliwość wniesienia odmiennych dowodów w tym zakresie.

W sprawie dotyczącej zatwierdzania taryf regulacyjnych, NSA uznał, że organ regulacyjny powinien stosować zasady równoważące ochronę interesów konsumentów i konieczność zapewnienia przedsiębiorstwom niezbędnych przychodów. W przypadku braku poprawionego wniosku, organ może wydać decyzję tymczasową.

Wzór przemysłowy traci nowość, jeśli przed datą zgłoszenia został udostępniony publicznie i jest znany na rynku. Uchybienia formalne w pracy organu administracyjnego oraz przesłanki decyzji unieważniającej orzeczenia należy ocenić w kontekście dostarczonych dowodów i zarzutów stron.

NSA uchyla zaskarżony wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność pełniejszego uzasadnienia przez organy administracyjne uznania marży zysku za nieuzasadnioną w kontekście prawa o taryfach wodno-kanalizacyjnych.

Zarządzający transportem jest obowiązany do zapewnienia ważnych badań lekarskich i psychologicznych kierowców, niezależnie od formy ich zatrudnienia, co czyni go odpowiedzialnym za naruszenia tych obowiązków i uzasadnia nałożenie kar administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że skarga kasacyjna Spółdzielni D. nie wykazała zasadności zarzutów naruszenia zarówno przepisów materialnych, jak i procesowych, co skutkowało oddaleniem skargi dotyczącej wtórnej zdolności odróżniającej znaku "TWAROŻEK W.".

Wykonywanie transportu drogowego bez wymaganych zezwoleń oraz niespełnianie kryteriów formalno-prawnych przewozu okazjonalnego uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, a skargi co do interpretacji przepisów w tym zakresie są bezzasadne.

Kwota minimalnego wynagrodzenia od 1 stycznia 2026 r. wzrośnie do 4806 zł brutto, czyli o 140 zł w porównaniu z wynagrodzeniem obowiązującym w 2025 r. Wzrost dotyczy także minimalnej stawki godzinowej przysługującej z tytułu umów zlecenia i o świadczenie usług. Od 1 stycznia 2026 r. wyniesie ona 31,40 zł brutto i będzie wyższa o 0,90 zł brutto.

Stwierdzenie nowej istotnej okoliczności faktycznej lub nowego dowodu, nieznanego organowi w chwili wydania decyzji, mimo że istniał, uzasadnia wznowienie postępowania administracyjnego i oznacza naruszenie prawa, co uprawnia sąd do uchylenia decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym związane z brakami w wymaganych orzeczeniach lekarskich kierowców nie jest tożsame z deliktami wymienionymi w załączniku nr 3 ustawy, uzasadniając tym samym oddalenie skargi strona pozostaje zobowiązana do uiszczenia kary pieniężnej.

Brak aktualizacji numeru rejestracyjnego przypisanego do urządzenia viaBOX skutkuje nieuiszczeniem opłaty elektronicznej za przejazd po drogach płatnych, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej przez organ administracyjny.

Odpowiedzialność administracyjna nadawcy towaru za naruszenia przepisów transportu drogowego nie wymaga wykazania winy; wystarczy stwierdzenie naruszenia obowiązujących zasad przewozu odpadów i wykazanie wpływu na powstanie naruszenia.

Postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym było dotknięte nieważnością, co uzasadnia uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwagi na pozbawienie strony możliwości obrony swych praw.

Remanent końcowy wnoszony aportem do spółki wynoszący 0 zł jest zgodny z przepisami, lecz nie pozwala na pełne pomniejszenie podstawy opodatkowania o wartość remanentu początkowego.

Skarga kasacyjna została oddalona, ponieważ nie wykazano uchybień proceduralnych ani merytorycznych po stronie organów administracyjnych, co potwierdza zasadność nałożenia kary pieniężnej za naruszenia transportowe.

Brak uiszczenia opłaty elektronicznej za przejazd wynikał z wyczerpania baterii w viabox, za który odpowiada właściciel pojazdu, co stanowi podstawę do utrzymania decyzji o nałożeniu kary pieniężnej przez GITD.