Działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia oprogramowania stanowi działalność badawczo-rozwojową, a przeniesienie praw autorskich do tego oprogramowania kwalifikuje się jako sprzedaż kwalifikowanego IP, uprawniając do preferencyjnego opodatkowania. Wskaźnik Nexus oblicza się uwzględniając faktyczne koszty działalności.

Przychody z działalności gospodarczej w zakresie zarządzania operacyjnego i finansowego, kwalifikowane do PKWiU 70.22.20.0, mogą być opodatkowane ryczałtem 8,5%, jeśli nie są usługami doradztwa zarządzania instruowanymi działem 70 PKWiU, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Działalność gospodarcza Scrum Mastera klasyfikowana pod PKWiU 74.90.20.0 i 85.59.19.0, polegająca na moderacji, coachingu zespołów oraz edukacji w zakresie metodyki Scrum, podlega opodatkowaniu zryczałtowanemu według stawki 8,5% na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a i lit. c ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Minister Finansów uznał, że przedsiębiorcy nie mogą zaliczać do kosztów podatkowych wydatków ponoszonych na zwrot kosztów używania prywatnych samochodów elektrycznych pracowników. Zwracane pracownikom z tego tytułu koszty kilometrówek nie korzystają też ze zwolnienia z PIT, a więc są przychodem pracowników opodatkowanym PIT. Zapowiedziano pilną nowelizację przepisów w tym zakresie.

Po przekroczeniu pewnego progu obrotów przekształcenie w spółkę może stać się korzystnym narzędziem optymalizacji i ochrony przedsiębiorcy. Nasz ekspert wskazuje na dwa takie progi. Obejrzyj krótką wideoporadę.

Art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje zastosowania przy nałożeniu kar pieniężnych za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów. Ustawa SENT reguluje tę materię autonomicznie, przewidując pięcioletni okres przedawnienia dla nałożenia kary.

Kary pieniężne za naruszenia transportowe nie podlegają kumulacji, chyba że jasno przewiduje to prawo, a błędy graniczne tachografów muszą być uwzględniane w decyzjach administracyjnych.

Zarządzający transportem nadal ponosi odpowiedzialność administracyjną za naruszenia, jeśli figuruje w rejestrze jako zarządzający, o ile nie wykaże, że przestał pełnić tę funkcję, a odpowiedzialność ta jest niezależna od działań przedsiębiorcy.

Brak okoliczności uzasadniających uwzględnienie skargi kasacyjnej; skarżący zasadnie został uznany jako wykonawca przewozu, nie wykazując naruszenia przepisów proceduralnych i materialnych w zakresie ustalenia podstawy wymierzenia kary pieniężnej.

NSA stwierdził, że wobec niejednoznaczności ustaleń co do zarządzającego transportem, decyzja o nałożeniu kary pieniężnej została podjęta bez dostatecznego wyjaśnienia stanu faktycznego, co uzasadnia jej uchylenie.

Przy ponownym rozpoznaniu, organ musi ocenić, czy przewóz był dokonywany w ramach zorganizowanej działalności gospodarczej, czy na potrzeby własne. Istotne jest dostateczne zgromadzenie i rozważenie materiału dowodowego.