Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej z powodu rażącego naruszenia art. 72 p.r.d. wymaga wykazania oczywistości uchybienia i jego skutków społeczno-ekonomicznych, co uzasadnia uchylenie decyzji organu pierwszej instancji.

Zgłoszenie znaku towarowego FASTPLAST dokonane przez stronę skarżącą przed Urzędem Patentowym RP zostało uznane za dokonane w złej wierze, co stanowiło wystarczającą przesłankę do unieważnienia prawa ochronnego na ten znak. Skarga kasacyjna została oddalona jako bezzasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że decyzja wydana przez starostę o rejestracji pojazdu bez wymaganych dokumentów homologacyjnych jest rażącym naruszeniem prawa, potwierdzając tym samym wyrok sądu niższej instancji i odrzucając skargę kasacyjną spółki.

Przewlekłość postępowania administracyjnego przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w sprawie oferty ramowej miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, z uwagi na opieszałość i brak działań we wskazanych terminach (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

Uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie może być uznane za niezawinione, jeżeli strona, nie wykazując przeszkody nie do przezwyciężenia, nie dołoży należytej staranności, zwłaszcza w kontekście dostępności alternatywnych metod doręczenia (ePUAP).

Skarga kasacyjna nie spełniała wymagań formalnych i nie wykazała błędów proceduralnych ani merytorycznych w rozstrzygnięciu sądu pierwszej instancji. Klasyfikacja taryfowa uznana przez WSA jest zgodna z przepisami prawa celnego. Skarga oddalona.

Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. została oddalona z powodu braku wykazania usprawiedliwionych podstaw w zakresie naruszeń prawa materialnego i proceduralnego. Zaskarżony wyrok WSA został uznany za prawidłowy.

Postępowanie dyscyplinarne wobec byłego funkcjonariusza należy umorzyć z przyczyn materialnych lub wydać orzeczenie uniewinniające, jeśli zgromadzony materiał dowodowy to uzasadnia, niezależnie od wyłączenia przepisów procesowych."

Skarga kasacyjna dotycząca klasyfikacji taryfowej importowanych towarów oraz związanej z nią kwoty podatku VAT i długu celnego, złożona przez A sp. z o.o., została oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość zaskarżonego wyroku WSA w Gliwicach.

Odpowiedzialność przedsiębiorcy za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, w tym wykonywanie transportu bez ważnego świadectwa ATP, nie zostaje uchylona pomimo powoływania się na utrudnienia wynikające z pandemii COVID-19, jeśli nie wykaże aktywnego działania w celu realizacji obowiązku.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wiążąca informacja taryfowa obowiązuje jedynie w granicach jej treści, a organy celne mogą nakładać cło antydumpingowe według prawidłowego kodu taryfowego zgodnie z regulacjami unijnymi, pomimo zgłoszonego innego kodu przez podmiot gospodarczy.

Decyzja o rejestracji pojazdu bez homologacji stanowi oczywiste naruszenie prawa, ale nie rażące w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., chyba że spowoduje skutki niemożliwe do zaakceptowania w praworządnym państwie. Odmienna ocena wymaga analizy skutków prawnych i społeczno-gospodarczych decyzji.

Decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego, podtrzymująca wysokość kary za naruszenie przepisów transportowych odnoszących się do wpisów ręcznych na karcie kierowcy, jest zgodna z prawem stanowionym i właściwie kwalifikuje wagę naruszeń na podstawie krajowych przepisów oraz wyklucza niezgodność z prawem unijnym.

Niewłożenie karty kierowcy do tachografu stanowi naruszenie zasad użytkowania tachografu określone w lp. 6.3 załącznika nr 3 do u.t.d., natomiast sumowanie kar za kolejne progi czasowe naruszeń przewozowych jest niedopuszczalne, jeśli nie wynika jednoznacznie z przepisów ustawowych.

Domniemanie wiarygodności wpisów w Krajowym Rejestrze Elektronicznym Przedsiębiorców Transportu Drogowego może być obalone jedynie poprzez skuteczne przeciwdowody. Wpis urzędowy w Rejestrze decyduje o odpowiedzialności za naruszenia przepisów transportowych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że naruszenie prawa polegające na braku przedłożenia świadectwa zgodności przy rejestracji pojazdu było oczywiste i wyklucza możliwość uznania decyzji rejestracyjnej za prawidłową zgodnie z prawem krajowym i unijnym.

Decyzja Starosty Wałeckiego o zarejestrowaniu pojazdu bez wymaganych dokumentów homologacyjnych stanowiła oczywiste naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., nie będąc jednocześnie rażącym naruszeniem prawa, co wymagało ponownego rozpoznania kwestii przez organ odwoławczy.