Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego, uznając brak istotnego wpływu podnoszonych uchybień proceduralnych na wynik sprawy, co zgodne jest z art. 184 p.p.s.a.

W przypadku nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego organy mogą ustalać takie kwoty niezależnie od uprzedniego uchylenia decyzji przyznającej płatność, pod warunkiem, że beneficjent nie spełnił warunku posiadania zgłoszonych gruntów.

Dla uzyskania płatności ONW rolnik musi faktycznie użytkować deklarowane grunty rolnicze. Sam tytuł prawny do gruntu nie jest wystarczający. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak uzasadnienia dowodów faktycznego użytkowania gruntów przez skarżącego.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku skutecznego wykazania przez spółkę braku winy w uchybieniu terminu na wniesienie odwołania, w sytuacji prawidłowego doręczenia decyzji w trybie art. 44 K.p.a. przez organy administracji publicznej.

Wykładnia art. 153 p.p.s.a. wiąże organy administracyjne i sąd administracyjny w zakresie uprzednio wyrażonej oceny prawnej, wskazując na związanie wcześniejszym wyrokiem dotyczącym terminu przedawnienia roszczeń; korekta protokołu z kontroli nie jest równoznaczna z przerwaniem biegu przedawnienia. Skarga kasacyjna zarzucająca naruszenia przepisów prawa materialnego została oddalona.

Sąd stwierdził, że decyzje ostateczne przyznające płatności mogą być weryfikowane w przypadku ustalenia nienależności płatności. Wykazanie tytułu prawnego i faktyczne użytkowanie gruntów są kluczowe dla uzyskania wsparcia rolno-środowiskowego.

Utrzymując decyzję organów administracyjnych, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że trudna sytuacja materialna oraz zdrowotna nie stanowią wystarczających przesłanek do umorzenia zadłużenia. Prawidłowość postępowania administracyjnego została potwierdzona.

Skarga kasacyjna od wyroku w przedmiocie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej zostaje oddalona, jako że zarzuty naruszenia przepisów procesowych i materialnych były niezasadne i nie wpłynęły na wynik postępowania.

Sprzeczność składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c. stanowiąca podstawę nieważności postępowania zachodzi, gdy wyrok został wydany jednoosobowo przez sędziego powołanego na urząd sędziego sądu apelacyjnego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych