W przypadku stwierdzenia manipulacji oprogramowania tachografu, przedsiębiorstwo ponosi odpowiedzialność za naruszenie przepisów, nawet przy braku fizycznego dowodu zakłócającego urządzenia. Skarżąca nie wykazała istotnego wpływu na wynik sprawy z powodu domniemanych uchybień proceduralnych.

NSA oddala skargę kasacyjną A.S., stwierdzając, że Sąd I instancji prawidłowo orzekł zgodność z prawem decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

NSA oddala skargę kasacyjną uznając, że brak uzasadnionych podstaw do jej uwzględnienia, podtrzymując kwalifikację naruszeń oraz prawidłowość postępowania dowodowego organów administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja o rejestracji pojazdu bez wymaganych dokumentów homologacji stanowiła oczywiste naruszenie prawa, ale nie rażące, z uwagi na brak zamierzonego skutku społeczno-gospodarczego, co wykluczało stwierdzenie jej nieważności.

Sąd uznał, że oczywiste naruszenie przepisów prawa materialnego przez organ rejestrujący pojazd, polegające na braku wymaganych dokumentów, samo w sobie nie wystarcza do stwierdzenia nieważności decyzji. Zasadność takiego stwierdzenia wymaga wystąpienia skutków, które naruszają zasadnicze normy praworządności.

Sąd stwierdził, że nie każde oczywiste naruszenie prawa jest rażące; uchybienie musi wywoływać skutki nieakceptowalne w państwie prawa, aby je uznać za rażące naruszenie w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Skarga kasacyjna oddalona.

Nałożenie osobnych kar za korzystanie ze zmodyfikowanego tachografu i brak rejestracji danych na karcie kierowcy jest zgodne z prawem, mimo że wynikają one z tego samego incydentu, gdyż wynikały z różnych przyczyn.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja o karze za manipulację tachografem była poprawnie uzasadniona - organy i sąd I instancji działały zgodnie z prawem, opierając się na wiążącej ocenie prawnej i opinii biegłego.

Skarżący naruszył art. 4 pkt 1 i 11 u.t.d., wykonując przewóz okazjonalny bez licencji. Skarga kasacyjna była bezzasadna. NSA potwierdził prawidłowość decyzji organu o nałożeniu kary pieniężnej.

Decyzja wydana z naruszeniem art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. nie zawsze stanowi rażące naruszenie prawa. Rażące uchybienie musi być ewidentne, dotyczyć przepisu jednoznacznego oraz wywoływać niemożliwe do zaakceptowania skutki społeczno-gospodarcze.

Skarga kasacyjna na wyrok WSA w przedmiocie uchylenia decyzji o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu oddalona. Naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., tym samym art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. było oczywiste i rażące, uznając niedochowanie obowiązku przedstawienia dokumentów homologacyjnych dla pojazdu importowanego z państwa trzeciego poza UE.

Stwierdzenie naruszenia art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. przy rejestracji pojazdu nie uzasadnia jego nieważności w braku rażącego naruszenia prawa. Kluczowa jest analiza skutków prawnych i zgodności z przepisami unijnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w stanie epidemii obowiązek posiadania aktualnych badań lekarskich dla kierowców nie został zniesiony, a jedynie zawieszono obowiązek kierowania na nie, co podtrzymuje konieczność ich posiadania do wykonywania pracy kierowcy.

W obiegu korespondencji pomiędzy podmiotami publicznymi, doręczenie decyzji w formie elektronicznej jest skuteczne z chwilą wygenerowania urzędowego poświadczenia przedłożenia (UPP) na elektronicznej skrzynce podawczej, co przesądza o zachowaniu formalnego terminu do wniesienia środków prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. przez Organ I instancji miało rzeczywiście charakter oczywisty, ale nie rażący, oddalając skargę kasacyjną i podtrzymując wyrok WSA o uchyleniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którego stanowisko wymagało szczegółowego rozważenia skutków decyzji.

NSA uchyla wyrok WSA w Warszawie w zakresie błędnej interpretacji art. 494 § 2 k.s.h. Uwzględniając sukcesję z mocy prawa, orzeka o konieczności weryfikacji możliwości uzyskania zmiany świadectwa bezpieczeństwa codex karny.

W razie ustalenia, że dokumentacja związana z postępowaniem administracyjnym została sfałszowana, władze są zobowiązane do wznowienia postępowania i uchylenia wcześniejszych decyzji administracyjnych, co umacnia zasadę legalności w postępowaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną uznając, że naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d nie było rażące, gdyż wynikło z wątpliwości interpretacyjnych łączonych przepisów prawa krajowego i unijnego, lecz mimo to decyzja o rejestracji pojazdu była wadliwa.

Skarga kasacyjna na decyzję GITD o nałożeniu kary za przewóz drogowy naruszający przepisy ustawy o transporcie drogowym została oddalona. NSA uznał legalność kwalifikacji czynności skarżącego jako przewozu okazjonalnego oraz zgodność z prawem nałożonej sankcji.

Decyzja organu rejestracyjnego o zarejestrowaniu pojazdu bez wymaganego dokumentu homologacyjnego, wbrew art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. oraz przepisom unijnym, stanowiła rażące naruszenie prawa, co uzasadniało uchylenie decyzji o rejestracji przez Sąd I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że brak dokumentu homologacji przy rejestracji nowego pojazdu stanowi naruszenie prawa oczywiste i rażące w świetle art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej.