Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty dotyczące proceduralnych uchybień w wydaniu decyzji Dyrektora ARiMR nie zostały dostatecznie wykazane, a ustalenia faktyczne z kontroli przeprowadzonej w 2013 r. są prawidłowe. Skarga kasacyjna nie znajduje uzasadnienia.

Skarżący S.Z. został prawidłowo uznany winnym urządzania gier hazardowych bez koncesji na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 ugh. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zasadność nałożonej kary, oddalając skargę kasacyjną.

Urządzanie gier hazardowych bez koncesji podlega karze pieniężnej zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych. Procedury dotyczące powołania sędziów nie wpływają na bezstronność orzekania w postępowaniu kasacyjnym.

Wydanie decyzji we wznowionym postępowaniu administracyjnym, która nie uchyla dotychczasowej decyzji, a jedynie rozstrzyga o istocie sprawy, stanowi rażące naruszenie art. 151 § 1 k.p.a., co uzasadnia stwierdzenie nieważności takiej decyzji.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego uchylający wyrok sądu pierwszej instancji oraz decyzję organu administracyjnego z powodu niedostatecznego wyjaśnienia stanu faktycznego i naruszenia zasad postępowania dowodowego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak zgłoszenia nadzwyczajnych okoliczności w terminie skutkuje brakiem podstaw do odstąpienia od kar administracyjnych związanych z nieprzestrzeganiem wymogów płatności rolno-środowiskowej.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych bez koncesji, gdyż skarżący faktycznie uczestniczył w ich organizacji, spełniając przesłanki 'urządzającego gry' zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych.

Skarżący, działając jako organizator gier hazardowych bez wymaganego zezwolenia, jest odpowiedzialny na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej. Zarzuty dotyczące braku bezstronności sądu i proceduralne uznano za bezpodstawne.

Urządzający gry hazardowe na automatach bez koncesji podlega karze pieniężnej, zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych. Aktywne współudział w urządzaniu takich gier spełnia przesłanki odpowiedzialności.

Niezłożenie przez beneficjenta wniosku o płatność rolnośrodowiskową lub informacji o kontynuacji zobowiązania rolnośrodowiskowego uprawnia organ do żądania zwrotu nienależnie pobranych płatności, nawet w przypadku powołania się na nadzwyczajne okoliczności, co wymaga formalnego udokumentowania w terminie przewidzianym przepisami.

Decyzja Starosty Powiatu Piotrkowskiego o rejestracji pojazdu marki Mercedes-Benz z rażącym naruszeniem § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia z dnia 11 grudnia 2017 r. jest nieważna. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, utrzymując tym samym moc przedmiotowego rozstrzygnięcia.

Decyzja o rejestracji pojazdu, której dokonano z rażącym naruszeniem przepisów prawa przez brak zgody producenta na istotne zmiany konstrukcyjne, powinna zostać uznana za nieważną. Unieważnienie zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. jest uzasadnione, gdy decyzja jest sprzeczna z jasną normą prawną.

Rejestracja pojazdu bez dokumentów homologacji wymaganych przez art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. stanowi rażące naruszenie prawa jedynie wtedy, gdy prowadzi do skutków sprzecznych z zasadami państwa prawa; zatem Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i utrzymał wyrok WSA.

NSA stwierdził, że zmiany konstrukcyjne pojazdu nielegitymują do uznania za producenta, a brak koniecznych dokumentów homologacyjnych jest podstawą do stwierdzenia nieważności rejestracji. Sąd oddalił skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że decyzja o rejestracji pojazdu, wydana bez wymaganych dokumentów homologacyjnych, stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające jej uchylenie. Sąd podtrzymał stanowisko, że decyzja rejestracyjna nie mogła być wydana bez spełnienia warunku przedłożenia świadectwa zgodności.

W przypadku pierwszej rejestracji pojazdu na terytorium UE, brak przedstawienia wymaganych dokumentów homologacyjnych skutkuje oczywistym naruszeniem prawa, co uzasadnia odmowę stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej.

W sprawach dotyczących przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga kasacyjna oparta na zarzutach procesowych nie może skutecznie podważyć decyzji, jeżeli materiał dowodowy zebrany przez organ administracyjny jest wystarczający, a ewentualne uchybienia nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzeniu nieważności decyzji Starosty w sprawie rejestracji pojazdu jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa została utrzymana, ponieważ zmiana masy całkowitej pojazdu bez zgody producenta narusza obowiązujące przepisy homologacyjne.

Niewystarczające rozpatrzenie przepisu art. 72 p.r.d. w zakresie obowiązku dostarczenia dokumentów homologacji przy rejestracji pojazdów w kontekście zgodności z rozporządzeniem UE nr 167/2013 skutkowało rażącym naruszeniem prawa, uzasadniającym uchylenie decyzji organu rejestrującego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że naruszenie przepisów o homologacji w procesie rejestracji pojazdu było oczywiste, lecz nie rażące, z uwagi na brak społeczno-gospodarczych skutków uniemożliwiających prawne uznanie decyzji. Skarga kasacyjna została oddalona.