Artykuł 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym dopuszcza nałożenie jednej kary za naruszenia opisane w załącznikach nr 3 i nr 4 tylko wtedy, gdy te same działania wypełniają znamiona naruszenia w obu załącznikach, nie stanowiąc równocześnie różnych naruszeń.

Odszkodowania z tytułu utraconego zysku powinny być rozpatrywane z zachowaniem zasady pełności naprawienia szkody, z uwzględnieniem przepisów o podatku dochodowym dopiero po faktycznym przyznaniu korzyści majątkowej.

Uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego musi być wystarczająco szczegółowe, aby umożliwić kontrolę instancyjną z punktu widzenia zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej.

Wykonywanie działalności w zakresie przewozu osób bez wymaganego zezwolenia lub licencji stanowi naruszenie ustawy o transporcie drogowym, niezależnie od formalizacji działalności, a odpowiedzialność podmiotu ustala się na podstawie faktycznego wykonywania przewozu.

Dla uznania wykonywania przewozu drogowego za działalność gospodarczą wymagającą odpowiednich zezwoleń i licencji, wystarczające jest ustalenie faktycznego wykonywania przewozu za odpłatnością, nawet jeśli nie ma formalnego zgłoszenia tej działalności.