Odpowiedzialność zarządzającego transportem za naruszenia przewozu drogowego na zasadzie ryzyka wymaga wykazania przez stronę wszelkich starań w celu ich zapobieżenia, a brak takiej wykazanej staranności skutkuje utrzymaniem kary.

Skarga kasacyjna Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi podlega oddaleniu. Decyzja o obciążeniu właściciela pojazdu kosztami z art. 130a ust. 10h Prawa o ruchu drogowym musi być wydana przed upływem 5 lat od uprawomocnienia wyroku ustalającego przejęcie pojazdu przez Skarb Państwa. Postępowanie administracyjne po upływie tego terminu jest bezprzedmiotowe.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za prawidłowe zastosowanie art. 140 ust. 1 pkt 3a lit. b Prawa o ruchu drogowym wobec cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami przed wdrożeniem nowych rozwiązań technicznych.

Sąd I instancji słusznie uchylił decyzje obu instancji, wskazując na nienależyte ustalenie podstaw odpowiedzialności administracyjnej Z jako organizatora transportu. Skargi kasacyjne oddalone z uwagi na brak wykazania odpowiedzialności Z oraz niewystarczające wyjaśnienie naruszeń przepisów o czasie pracy kierowców.

Decyzja administracyjna o obowiązku pokrycia kosztów usunięcia i przechowywania pojazdu powinna uwzględniać prawomocne ustalenia co do własności pojazdu i nie może obciążać wcześniejszego właściciela kosztami wynikającymi z bezczynności organów.

Skierowanie na badania lekarskie może być wydane, gdy są wiarygodne przesłanki o przeciwwskazaniach zdrowotnych do prowadzenia pojazdów, bez potrzeby udowania, że zastrzeżenia te rzeczywiście istnieją.

Osoba będąca dysponentem pojazdu w chwili jego usunięcia na podstawie dyspozycji organu jest solidarnie odpowiedzialna za pokrycie kosztów usunięcia i przechowywania pojazdu, nawet jeśli formalnie nie jest właścicielem tego pojazdu.

Syryjskie krajowe prawo jazdy nie spełnia wymogów Konwencji wiedeńskiej; jego wymiana na polski dokument wymaga zdania egzaminu teoretycznego. NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość wcześniejszych decyzji administracji.

Podstawy do odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak "INTELGRAF SYSTEMS" w oparciu o art. 132(1) p.w.p. zostały prawidłowo uznane przez Urząd Patentowy za spełnione, w szczególności w zakresie czerpania nienależnych korzyści z renomy znaku "INTEL".

Wykonywanie transportu drogowego bez stosownej licencji oraz niespełnienie wymogów konstrukcyjnych dla przewozu okazjonalnego uzasadniało nałożenie kary pieniężnej. Przepisy ustawy o transporcie drogowym nie naruszają zasady równości i swobody gospodarczej, zgodne są z Konstytucją RP i prawem UE.