Naczelny Sąd Administracyjny utrzymuje w mocy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, stwierdzając, że Minister Infrastruktury prawidłowo odmówił zgody na odstępstwo z uwagi na brak trwałego oznakowania pojazdu numerem identyfikacyjnym zgodnie z wymogami bezpieczeństwa.

Nałożenie kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków zgodnych z ustawą SENT jest zasadne, gdy zgłoszenie SENT zostało niekompletnie uzupełnione, a w sprawie nie zaktualizowały się przesłanki odstąpienia od kary z uwagi na interes publiczny lub ważny interes podmiotu odbierającego.

Prezydent Miasta Łodzi dopuścił się bezczynności w zakresie wydania zaświadczenia o wniesieniu opłaty jednorazowej, a zaległości z opłatami przekształceniowymi lat wcześniejszych nie stanowią przeszkody prawnej do wydania zaświadczenia.

Art. 165b Ordynacji podatkowej nie znajduje zastosowania do postępowań dotyczących nałożenia kar pieniężnych przewidzianych w ustawie o SENT; kara ta ma charakter administracyjny a nie podatkowy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że przewóz towaru objętego systemem SENT wymaga spełnienia określonych obowiązków przez przewoźnika. Niedopełnienie ich stanowi podstawę do nałożenia kary, a brak dowodów na złą kondycję finansową wyklucza odstąpienie od jej nałożenia.

Skarga kasacyjna dotycząca nałożenia kar pieniężnych za niewykonanie obowiązków w systemie SENT została oddalona. NSA uznał decyzję organów administracji za zgodną z prawem, a obowiązki uzupełniania danych za kluczowe i nieformalnie naruszone.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że doręczenie decyzji administracyjnej na podstawie art. 44 k.p.a. nie naruszało przepisów procedury administracyjnej, a przesłanki wznowieniowe z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. nie były zasadne, tym samym oddalił skargę kasacyjną.

Posiłkując się przepisami K.p.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak przesłanek wznowieniowych zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. wyklucza możliwość uchylenia decyzji o nałożeniu kary, gdy doręczenie było zgodne z regulacjami.

Zgłoszenie znaku towarowego słownego "X" nie narusza praw osobistych ani majątkowych skarżącego, a odmowa uwzględnienia sprzeciwu jest zgodna z przepisem art. 1321 ust. 1 pkt 1 p.w.p. Wcześniejsze używanie oznaczenia "X" przez skarżącego nie przesądza o prawie do jego ochrony w ramach postępowania patentowego.

Organ, dokonując oceny egzaminu adwokackiego, musi przypisać odpowiednie wartości punktowe każdemu zadaniu zgodnie z ustawowymi kryteriami, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w szczegółowym uzasadnieniu pozwalającym na kontrolę prawidłowości tej oceny.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że formalne uchybienia w zgłoszeniach SENT, nawet bez wpływu na dochody budżetowe, uzasadniają nałożenie kary pieniężnej z uwagi na ochronę prawidłowości obrotu towarami wrażliwymi.

Skarga kasacyjna została oddalona; nie stwierdzono naruszenia prawa w decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za niewykonanie obowiązku monitorowania przewozu towarów zgodnie z ustawą SENT; odstąpienie od kary nie było uzasadnione przesłanką ważnego interesu publicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej na podstawie ustawy SENT może być uzasadnione zarówno ważnym interesem publicznym, jak i interesem odbiorcy, przy czym organy są zobowiązane do całościowej analizy okoliczności danego naruszenia.

Zgodność z prawem decyzji o nałożeniu kary finansowej za naruszenie przepisów ustawy SENT potwierdzona w sytuacji, gdy strona nie złożyła dokumentów wykazujących przesłanki do odstąpienia od ukarania; skarga kasacyjna oddalona, brak podstaw do zarzutu naruszenia przepisów materialnych i procesowych.

Art. 165b § 1 o.p. nie ma zastosowania do postępowań SENT; błędna klasyfikacja towaru przez A. Sp. z o.o. uzasadnia nałożenie kary pieniężnej; skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. oddalona jako bezzasadna.

Skarga kasacyjna R. Sp. z o.o. na decyzje dotyczące kar pieniężnych za naruszenie ustawy SENT została oddalona z uwagi na brak naruszenia przepisów prawa materialnego i proceduralnego, uznając samodzielną regulację ustawy SENT dotyczącą przedawnienia oraz zgodność nałożonej kary z prawem.

Przewoźnikiem w rozumieniu ustawy SENT jest podmiot faktycznie wykonujący przewóz, a nie formalny organizator, co oznacza, że odpowiedzialność administracyjna zgodnie z ustawą dotyczy podmiotu faktycznego wykonawcy przewozu.

Refundacja wywozowa mięsa nie przysługuje, gdy nie można niebudząco wątpliwości ustalić pochodzenia mięsa wg rozporządzenia KE nr 612/2009 i rozporządzenia Rady nr 2913/92, skutkiem czego ustalenie kwot nienależnie pobranych było zasadne.

Skarga kasacyjna w sprawie klasyfikacji taryfowej towarów i wysokości długu celnego została nieskutecznie oparta na argumentacji prawnej, która nie wykazała naruszenia przepisów przez WSA; NSA potwierdził, że decyzje organów celnych były zgodne z prawem unijnym i krajowym.