Decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej za posiadanie lokalu z niezarejestrowanymi automatami do gier została doręczona zgodnie z prawem i skierowana do właściwej strony postępowania, co wyklucza możliwość stwierdzenia jej nieważności. Skarga kasacyjna została oddalona.

Oddalając skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawidłowo zastosował przepisy dotyczące płatności ONW oraz przeprowadził trafną ocenę stanu faktycznego w odniesieniu do prowadzenia działalności rolniczej.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że dla stwierdzenia utraty dobrej reputacji przedsiębiorcy, konieczna jest pełna i wszechstronna analiza sytuacji przedsiębiorstwa oraz udokumentowanie możliwości poprawy, z uwzględnieniem proporcjonalności sankcji do popełnionych naruszeń.

Jeżeli projektowana linia przewozowa częściowo pokrywa się z istniejącą linią, jej przewoźnicy posiadają legitymację w postępowaniu o wydanie zezwolenia na przewozy regularne ze względu na możliwość wykazania potencjalnego zagrożenia dla ich interesów.

Skarga kasacyjna jest niezasadna, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo ustalił, że organy administracyjne dokonały rzetelnych ustaleń co do powierzchni kwalifikowalnych działek rolniczych, uwzględniając wcześniejsze wyroki sądów oraz przepisów prawa administracyjnego.

Przesłanki art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym nie zaktualizowały się; organy administracyjne prawidłowo nałożyły kary za różne rodzaje naruszeń wynikające z uchybień wymaganych zezwoleń i orzeczeń, co skutkowało uchyleniem wyroku WSA i oddaleniem skargi.

Doręczenie decyzji na adres wskazany w CEIDG jest prawidłowe, nawet przy znanym adresie zamieszkania, gdy adres na CEIDG był adresem do doręczeń, niewłaściwe doręczenie nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji, jeżeli strona sama ten adres wskazała.

Nie można wyłączyć stosowania ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności, dla budynków, które po 1 stycznia 2019 r. uzyskały status budynków mieszkalnych poprzez zmianę sposobu użytkowania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając raport OLAF za dokument urzędowy o mocy dowodowej, wspierający uznanie towarów za pochodzące z Chin, a nie z Indii, co uzasadniało nałożenie cła antydumpingowego przez organy celne.

Wartość celna towaru zadeklarowana przez zgłaszającego może być zakwestionowana przez organy celne na podstawie analizy porównawczej cen rynkowych, jeżeli zgłaszający nie przedstawi wystarczających dowodów uzasadniających zaniżenie ceny (sygn. akt III SA/Gd 493/21).

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak wystarczających dowodów potwierdzających zadeklarowaną wartość transakcyjną uzasadnia decyzję o zakwestionowaniu wartości celnej przez organy celne, zgodnie z art. 70 ust. 1 UKC.

Brak podniesienia zarzutów procesowych dotyczących ustaleń faktycznych uniemożliwia weryfikację zarzutów materialnych, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej w toku postępowania o klasyfikację taryfową.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak zarzutów dotyczących ustaleń faktycznych uniemożliwia skuteczne podważenie klasyfikacji taryfowej towaru, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej na podstawie art. 184 ppsa.

Raport OLAF stanowi dowód urzędowy uznawany na równi z krajowymi dokumentami, który uzasadnia zastosowanie cła antydumpingowego na towary deklarowane niezgodnie z rzeczywistym pochodzeniem.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga kasacyjna nie wykazała naruszeń prawa materialnego w klasyfikacji taryfowej drewnopochodnych płyt szalunkowych, przez co zostaje oddalona. Klasyfikacja towaru winna być oparta na ustaleniach faktycznych oraz wyraźnych zarzutach proceduralnych, które nie zostały przedstawione.