Art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. nie ma zastosowania do jednoczynowego naruszenia; brak uiszczenia opłaty elektronicznej jest naruszeniem skutkowym, wykluczającym możliwość odstąpienia od kary pieniężnej na tej podstawie.

Odmowa przyjęcia propozycji pracy w służbie cywilnej powoduje wygaśnięcie stosunku służbowego, traktowanego jako zwolnienie ze służby, zgodnie z art. 165 ust. 7 i art. 170 p.w. KAS.

Zgodnie z art. 24 ust. 3 ustawy SENT na przewoźnika nakłada się obligatoryjnie karę pieniężną za zgłoszenie błędnych danych w systemie monitorowania przewozu towarów, przy czym brak wyrządzenia szkody publicznoprawnej oraz nieznaczne uchybienia formalne nie uzasadniają odstąpienia od jej nałożenia.

Nie jest dopuszczalne nakładanie kary pieniężnej na przewoźnika, gdy zaistnieją przesłanki interesu publicznego, nawet w przypadku uchybienia formalnym obowiązkom zgłoszenia SENT. Sąd Administracyjny może odstąpić od nałożenia kary, uwzględniając szeroko rozumiany interes publiczny.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zmiana podstawy prawnej rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy bez uchylenia decyzji organu pierwszej instancji narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, prowadząc do uchylenia zarówno wyroku WSA, jak i decyzji organu II instancji.

Podmioty urządzające gry hazardowe na automatach w miejscach publicznych bez wymaganej koncesji podlegają karze pieniężnej. Gry na automatach, posiadające elementy losowości, mieszczą się w definicji hazardowej, a aktywna organizacja takich gier wyczerpuje znamiona deliktu z art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h.

Przewoźnik obowiązany jest do pełnego i prawidłowego monitorowania drogowego przewozu towarów, w tym przekazywania danych geolokalizacyjnych przez cały okres przewozu, czego naruszenie skutkuje nałożeniem kary pieniężnej. Brak stwierdzenia nadzwyczajnych okoliczności uniemożliwiających realizację tego obowiązku nie pozwala na odstąpienie od wymierzenia kary.

Wniosek strony o rozpoznanie sprawy na rozprawie, złożony w apelacji lub odpowiedzi na apelację zgodnie z art. 374 zdanie drugie k.p.c., jest dla sądu odwoławczego wiążący i nie podlega merytorycznej ocenie. Rozpoznanie sprawy przez sąd drugiej instancji na posiedzeniu niejawnym pomimo złożenia przez stronę wyraźnego wniosku o przeprowadzenie rozprawy stanowi naruszenie przepisów postępowania skutkujące

Nieruchomością zabudowaną na cele mieszkaniowe w rozumieniu ustawy przekształceniowej może być również grunt niezabudowany budynkami mieszkalnymi, jeżeli jest funkcjonalnie związany z gruntem zabudowanym na cele mieszkalne, co uzasadnia jego przekształcenie."

Obowiązek pracodawcy szanowania dóbr osobistych pracownika (art. 111 k.p. w związku z art. 448 § 1 k.c.) obejmuje nie tylko powstrzymywanie się od ich naruszania, ale również aktywne zapobieganie i przeciwdziałanie naruszaniu tych dóbr przez innych, podległych mu pracowników. Tolerowanie przez pracodawcę będącego osobą prawną naruszeń dóbr osobistych pracownika przez współpracowników stanowi przyczynienie

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i decyzje organów administracyjnych, wskazując na nieprawidłowości w procesie oceny kwalifikacji skarżącej oraz błędne zastosowanie art. 165 ust. 7 ustawy wprowadzającej KAS, stanowiąc, że wiek emerytalny nie jest samodzielną przesłanką wygaśnięcia stosunku służbowego.

Organizacja społeczna, która nie została dopuszczona do postępowania administracyjnego z powodu braku interesu społecznego, nie posiada legitymacji do wniesienia skargi. W razie wniesienia skargi, sąd ocenia zgodność dopuszczenia z art. 31 § 1 k.p.a. Skarga kasacyjna oddalona.

Brak legitymacji procesowej organizacji społecznej, która niewłaściwie została dopuszczona do postępowania administracyjnego, skutkuje oddaleniem jej skargi sądowoadministracyjnej. NSA podtrzymuje konieczność wykazania interesu społecznego zgodnie z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a.

Niezłożenie funkcjonariuszowi propozycji służby z powodu delegacji nie jest uzasadnione, gdy delegacja dotyczy wypełniania zadań skarbowych i służba pozostaje ciągła. Decyzje administracyjne muszą uwzględniać specyfikę delegacji i aktualność kwalifikacji funkcjonariusza.

Naczelny Sąd Administracyjny, zważywszy na zasadę res iudicata, zakazuje ponownego procedowania w sprawie ostatecznie rozstrzygniętej decyzją administracyjną. Postępowanie administracyjne, którego wynik ustalono w decyzji Szefa KAS z dnia 17 sierpnia 2020 r., jest bezprzedmiotowe w świetle art. 105 § 1 k.p.a.

Organizacja społeczna, aby uzyskać legitymację procesową do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, musi wykazać interes społeczny i zgodność z celami statutowymi. Samo dopuszczenie do udziału w postępowaniu administracyjnym nie jest wystarczające.

Skarga o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem, oparta na zarzutach o naruszenie przepisów materialnych i proceduralnych przez organy administracji publicznej, podlega oddaleniu, jeśli skarżący nie udowodni, że decyzje naruszające przepisy unijne i krajowe w istocie spowodowały nieuprawnione korzyści.

NSA uchyla wyrok WSA z powodu braku rozważenia materialnoprawnych aspektów ochrony skarżącej i nieadekwatnego uzasadnienia, wskazując na obowiązek ponownego rozpoznania sprawy przez WSA.

Stwierdza się, że umowa kredytowa zawierająca klauzule abuzywne jest nieważna, a prawo zatrzymania świadczenia nie przysługuje bankowi wobec roszczeń konsumenta w związku z uznaniem tych klauzul za nieważne.

Przesłanki faktyczne potwierdzenia wywozu towarów systemem ECS nie wystarczają, gdy dowodowo ustalono, że towar nie opuścił UE. Komunikaty mogą być podważone przez urzędowe informacje z państw członkowskich.

Czynność wpisania terminu ważności posiadanych bezterminowo uprawnień do kierowania pojazdami w dokumencie prawa jazdy jest bezskuteczna, albowiem organ administracji publicznej nie ma kompetencji do ich ograniczania oraz weryfikowania nabytych bezterminowo uprawnień.

Akt starosty powiatu zatwierdzający zmianę organizacji ruchu z naruszeniem wymogów technicznych dla progów zwalniających nie może być uznany za inną metodę zgodną z prawem. Podjęte działanie starosty, mimo jego generalnego charakteru, powinno respektować obowiązujące normy prawne, które wymagają wcześniejszego wyczerpania innych metod ograniczania prędkości.

Nieważność umowy kredytu, indeksowanej do CHF, wskutek abuzyjności klauzul przeliczeniowych, które naruszały dobry obyczaj oraz rażąco szkodziły interesom konsumentów. Rozstrzygnięcie eliminuje możliwość jednostronnego ustalania przez bank kursu walutowego, co skutkuje nieważnością całej umowy.

Skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia, nie wykazał błędnego zastosowania przepisów art. 130a ustawy Prawo o ruchu drogowym. Uchwała powiatowa nie spełniała wymogów szczegółowej kalkulacji i uzasadnienia wysokości opłat, uzasadniających ich zgodność z obowiązującymi normami prawnymi.