Odwołanie decyzji o cofnięciu wypisu z licencji wspólnotowej oraz zawieszenia wydawania świadectw kierowców z powodu bardzo poważnych naruszeń związanych z nieważnością świadectwa kierowcy uznane za zasadne i zgodne z prawem przez NSA, który oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość wymierzonej sankcji administracyjnej.

Wartość celna towaru importowanego na warunkach CPT powinna być pomniejszona o koszty transportu wewnątrzunijnego, zgodnie z art. 72 lit. a UKC, niezależnie od wybranych przez strony warunków handlowych.

Kwestia zgodności wynalazku z wymogami nowości, poziomu wynalazczego i przemysłowej stosowalności wymaga wnikliwej analizy dostępnych dowodów oraz należytego ustalenia stanu techniki, co obejmuje właściwe rozumienie pojęcia znawcy.

Skarga kasacyjna Ministra Sprawiedliwości była niezasadna, gdyż WSA prawidłowo uwzględnił niespójność podstawy prawnej i uzasadnienia decyzji o zwolnieniu biegłego sądowego, naruszającą art. 107 § 3 k.p.a.

Sąd Najwyższy orzekł, że możliwość odświeżenia treści wpisów w księdze wieczystej nie może prowadzić do obciążenia nabywcy profesjonalnego obowiązkiem weryfikacji rzeczywistego stanu prawnego bez podstawnego powodu, co chroni stabilność obrotu.

Zadeklarowana przez podmiot wartość celna towarów, jeżeli budzi uzasadnione wątpliwości co do jej zgodności z rzeczywistością rynkową, podlega kwestionowaniu przez organy celne, które mogą zastosować metody zastępcze określone w art. 74 UKC.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zastosował przepisy w zakresie kwalifikacji taryfowej towarów i nie dopuścił się naruszeń proceduralnych. WSA słusznie uzasadnił swoje rozstrzygnięcie, co pozwoliło na jego obronę przed NSA.

Uchylenie decyzji ostatecznych organów administracji w oparciu o nieuzasadnione przesłanki wznowienia postępowania stanowi naruszenie procedury, jeśli brak jest nowych nieznanych organowi dowodów. Sąd administracyjny nie stwierdza nieważności takich decyzji, lecz bada ich proceduralną poprawność.

Deklarowana wartość transakcyjna towarów importowanych może zostać zakwestionowana przez organy celne w przypadku wystąpienia uzasadnionych wątpliwości co do jej wiarygodności. Organ celny może zastosować metodę obliczenia wartości celnej opartą na danych porównawczych, o ile importer nie przedstawi satysfakcjonujących dowodów potwierdzających prawidłowość deklarowanej ceny.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za prawidłową decyzję organów celnych o klasyfikacji spornych towarów jako elektronicznych czytników książek, z pominięciem ich funkcji dodatkowych, co skutkowało zastosowaniem stawki celnej 0,9%.

NSA oddalił skargę kasacyjną A. B., stwierdzając brak podstaw do przyznania płatności ekologicznej z uwagi na nieudowodnienie przez skarżącą posiadania faktycznego zajęcia gruntów rolnych.

Klasyfikacja taryfowa towarów dokonana przez organy celne i zaakceptowana przez WSA jest prawidłowa, a zarzucane uchybienia procesowe nie wpływają na wynik sprawy; skarga kasacyjna nieusprawiedliwiona.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za bezzasadną skargę kasacyjną N. Sp. z o.o. przeciw decyzjom dot. weryfikacji zgłoszenia celnego, podtrzymując uzasadnione działania organów celnych zgodne z UKC i postępowaniem administracyjnym, co potwierdza zgodność zakwestionowanych decyzji z przepisami materialnymi i proceduralnymi.

W transakcjach Incoterms CPT, wartość celna towarów nie obejmuje kosztów transportu po wprowadzeniu na obszar celny UE (art. 72 lit. a UKC), co jest zgodne z unijnym prawodawstwem i organizacją rynków rolnych.

Dla ustalenia wartości celnej towarów realizowanych na warunkach INCOTERMS CPT, właściwe jest wyłączenie kosztów transportu wewnątrz UE zgodnie z art. 72 lit. a UKC. Organy celne postąpiły prawidłowo ustalając te wartości, co potwierdził sąd.

Skargę kasacyjną P. Sp. z o.o. oddala się, uznając zgodność decyzji organu administracji publicznej z prawem wobec popełnienia przez spółkę naruszenia uzasadniającego cofnięcie wypisu z licencji wspólnotowej na określony czas.

Skargę kasacyjną oddalono, uznając że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zastosował przepisy dotyczące przewozu towarów niebezpiecznych, w tym obliczenia ilości materiałów na wyłączeniu ADR. Prawidłowość dokumentacji i ustaleń organów administracyjnych nie została skutecznie zakwestionowana.

Roszczenia powódki z tytułu odprowadzania ścieków nie podlegają skróconemu, dwuletniemu okresowi przedawnienia z art. 554 k.c., lecz trzyletniemu określonemu w art. 118 k.c., gdyż nie dotyczą sprzedaży w rozumieniu art. 555 k.c.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że koszty transportu poniesione po wprowadzeniu towarów na obszar celny Unii Europejskiej nie są uwzględniane w wartości celnej towarów, zgodnie z art. 72 lit. a UKC, nawet w przypadku transakcji na warunkach CPT.

Skarga kasacyjna D. M. dotycząca przyznania płatności ekologicznej została oddalona z powodów proceduralnych i materialnoprawnych, wykazując brak podstaw do zakwestionowania decyzji organu I instancji w zakresie braku istnienia posiadania gruntu.

Skarga kasacyjna od wyroku sądu administracyjnego została oddalona, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził naruszenia prawa materialnego ani procesowego, które mogłoby wpłynąć na wynik sprawy, potwierdzając prawidłowość rozstrzygnięcia organu o uchyleniu decyzji o przyznaniu płatności bezpośrednich.

NSA uznał, że w sprawie wystąpiła nieważność postępowania przed WSA z racji pozbawienia stron możności obrony praw w wyniku przeprowadzenia posiedzenia niejawnego bez należytego powiadomienia stron.

Naczelny Sąd Administracyjny działał w granicach skargi kasacyjnej, stwierdzając, że żadna z przytoczonych podstaw kasacyjnych nie zasługiwała na uwzględnienie, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej jako pozbawionej usprawiedliwionych podstaw.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wymaga ujawnienia nowych, istotnych okoliczności, nieznanych organowi w dniu wydania decyzji ostatecznej. Brak spełnienia tej przesłanki uniemożliwia uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji.