Stwierdzenie utraty dobrej reputacji przewoźnika drogowego, w świetle proporcjonalności oraz w kontekście ochrony bezpieczeństwa transportu publicznego, jest uzasadnione niezależnie od działań naprawczych podjętych przez przedsiębiorcę, które okazały się niewystarczające.

Przesłanki stwierdzenia rażącego naruszenia prawa muszą obejmować ewidentność uchybienia, jednoznaczność przepisu oraz skutki społeczno-gospodarcze powodujące nieakceptowalność decyzji. Przy braku jednej z przesłanek, nie można mówić o kwalifikowanym naruszeniu prawa uzasadniającym stwierdzenie nieważności decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż naruszenie przepisów o rejestracji pojazdu, polegające na braku dokumentów homologacyjnych, było oczywiste, lecz nie rażące; tym samym oddalając skargę kasacyjną, podtrzymał decyzję WSA dotyczącą uchylenia decyzji.

NSA utrzymuje, iż wykonawca przejazdu ma obowiązek zapewnienia uiszczenia opłaty elektronicznej za użycie drogi, a wadliwości systemu czy późniejsze uiszczenie opłaty nie zwalniają z odpowiedzialności administracyjnej.

Skarga o wznowienie postępowania sądowego z uwagi na nowo ujawnioną rzekomą stronniczość sędziego, która miała wpływać na wynik sprawy, nie znajduje oparcia w przesłankach ustawowych określonych w art. 273 § 2 p.p.s.a. i podlega oddaleniu.

Decyzja o rejestracji pojazdu dokonana przy zmianach konstrukcyjnych wymaga przedstawienia oświadczenia producenta o zgodności z wnioskowanymi danymi technicznymi; brak takiego oświadczenia stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji.

Decyzja o rejestracji pojazdu bez dokumentacji homologacyjnej stanowiła oczywiste naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 prd, nie będąc rażącym uchybieniem, o ile nie powoduje nieakceptowalnych skutków społeczno-gospodarczych w systemie prawnym UE.

Decyzja o rejestracji pojazdu wbrew wymogom ustawowym, stwierdzająca oczywiste, choć nie rażące naruszenie prawa, nie spełnia kryteriów uznania jej za nieważną na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., jeśli wynika z złożonego procesu interpretacyjnego regulacji krajowych i unijnych.

Brak dokumentu homologacji dla pojazdu sprowadzonego spoza UE, stanowi rażące naruszenie przepisów, co uzasadnia uchylenie decyzji rejestracyjnej; odnosi się to zwłaszcza do przepisów rozporządzenia 167/2013 UE wymagających homologacji dla nowych pojazdów.

Decyzja o unieważnieniu rejestracji pojazdu była zgodna z prawem ze względu na rażące naruszenie zasad bezpieczeństwa i wymogów formalnych dotyczących homologacji pojazdu, odmowa zgody producenta na zmianę dopuszczalnej masy całkowitej była kluczowym czynnikiem dla wydania wyroku.

Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracji pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa, w tym niespełnienia wymogów homologacyjnych, uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Sąd potwierdził, że zmiany konstrukcyjne pojazdu wymagają zgody producenta. Brak przedstawienia odpowiedniego oświadczenia producenta stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej.

Skarga kasacyjna od decyzji unieważniającej rejestrację pojazdu z powodu zmiany masy całkowitej bez zgody producenta jest bezzasadna, gdyż dokonanie takich zmian stanowi rażące naruszenie prawa.

Skarga o wznowienie postępowania nie może być uzasadniona twierdzeniami o rzekomej stronniczości sędziego niepopartymi kwalifikowanymi podstawami ustawowymi. Ocena podstaw wznowieniowych ogranicza się do ścisłej wykładni przepisów art. 271 i 273 p.p.s.a.

Decyzja administracyjna o rejestracji pojazdu naruszająca art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. jest nieważna, jeśli naruszenie skutkuje rażącymi konsekwencjami gospodarczymi, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Skarga kasacyjna oddalona.

Decyzja o rejestracji ciągnika rolniczego, wydana bez wymaganych dokumentów homologacyjnych, nie stanowi rażącego naruszenia prawa, o ile nie wywołuje nieakceptowalnych skutków społeczno-gospodarczych. Zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. oraz przepisami rozporządzenia nr 167/2013, dokument o którym mowa, był konieczny.

Decyzja o rejestracji pojazdu została wydana z rażącym naruszeniem prawa, co uzasadniało jej unieważnienie. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość interpretacji i wykładni przepisów przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Uchwalenie uchwały miejscowej z naruszeniem obowiązku szczegółowego uzasadnienia jej podstaw i nieokreślenie właściwego zróżnicowania opłat, prowadzi do jej nieważności. Wadliwość uzasadnienia sądu stanowi podstawę do uchylenia wyroku w trybie kasacyjnym.

Zgłoszenie znaku towarowego przez powiernika z zamysłem ochrony cudzych praw podmiotowych, spełnia przesłanki złej wiary zgodnie z art. 1291 ust. 1 pkt 6 Prawa własności przemysłowej, uzasadniając unieważnienie prawa ochronnego na znak.

Przepisy porządkowe regulujące obowiązek stosowania kagańców dla psów w lokalnym transporcie zbiorowym nie naruszają prawa, są zgodne z celami ochrony zdrowia, życia i bezpieczeństwa publicznego oraz mieszczą się w ustawowych kompetencjach Rady Miasta, nie naruszając przy tym zasad humanitarnego traktowania zwierząt.

Brak przedłożenia dokumentu homologacyjnego przy pierwszej rejestracji pojazdu na terenie UE stanowi oczywiste, lecz nie rażące naruszenie prawa, nie uzasadniające stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej.

Decyzja o rejestracji pojazdu, podjęta bez wymaganych dokumentów homologacyjnych, narusza prawo, choć nie ma charakteru rażącego w świetle art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., z uwagi na jednoznaczny obowiązek zgodności z przepisami krajowymi i unijnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że decyzja o rejestracji pojazdu bez wymaganego dokumentu homologacji stanowi oczywiste naruszenie przepisów art. 72 p.r.d., lecz nie kwalifikuje się jako rażące naruszenie prawa, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Brak dowodu homologacji przy rejestracji nowego pojazdu z kraju spoza UE narusza art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., ale nie jest rażącym naruszeniem zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.