Rejestracja pojazdu dokonana na podstawie dokumentów niekompletnych lub nieprawidłowych z punktu widzenia prawa, w szczególności bez wymaganych oświadczeń producenta, może zostać unieważniona jako wydana z rażącym naruszeniem prawa, co uprawnia organ do stwierdzenia nieważności takiej decyzji administracyjnej.

Stwierdzono brak podstaw do uchylenia decyzji nakładającej karę na przewoźnika za brak odpowiednich dokumentów. Odpowiedzialność administracyjna przewoźnika za naruszenie przepisów transportu drogowego obowiązuje, o ile nie wykaże się wyjątkowych okoliczności, które uniemożliwiały zachowanie wymaganej staranności.

Decyzja o rejestracji pojazdu, dokonana na podstawie niekompletnych dokumentów bez wymaganego oświadczenia producenta, została stwierdzona jako wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa, co uzasadniało jej nieważność.

Rażące naruszenie art. 73 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym przez Starostę, polegające na rejestracji pojazdu bez stosownego wniosku właściciela, uzasadnia stwierdzenie nieważności właściwej decyzji rejestracyjnej.

Decyzja Starosty o rejestracji pojazdu bez wymaganych dokumentów była oczywistym naruszeniem art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., ale nie uzasadniało rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Decyzja o zarejestrowaniu pojazdu bez homologacji, choć narusza przepisy prawa, nie zawsze stanowi rażące naruszenie prawa uzasadniające stwierdzenie jej nieważności, jeśli naruszenie to nie wywołuje nieodwracalnych skutków społeczno-gospodarczych.

Decyzja o rejestracji pojazdu dokonana z rażącym naruszeniem prawa, bez wymaganych oświadczeń producenta, jest nieważna. Zmiany konstrukcyjne w pojeździe muszą być poparte zatwierdzeniem producenta, by spełniały wymogi rejestracyjne.

Decyzja administracyjna rejestracji pojazdu, dokonana bez zgody producenta na zmiany konstrukcyjne dotyczące zwiększenia masy całkowitej, stanowi rażące naruszenie prawa i jest podstawą do stwierdzenia jej nieważności.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzająca nieważność decyzji o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem prawa jest prawidłowa. Nie przedstawiono formalnego oświadczenia producenta zgodnego z § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia ws. rejestracji pojazdów. Skarga kasacyjna oddalona, art. 184 p.p.s.a.

Skazanie przedsiębiorcy prawomocnym wyrokiem za przestępstwo określone w art. 5 ust. 2a u.t.d. skutkuje automatyczną utratą dobrej reputacji w zakresie wykonywania zawodu przewoźnika drogowego, bez potrzeby przeprowadzania dodatkowego postępowania weryfikującego proporcjonalność tej utraty.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że cofnięcie świadectwa kierowcy oraz zawieszenie wydawania nowych świadectw było prawnie uzasadnione, mimo wygaśnięcia świadectwa, dzięki uwzględnieniu przepisów przedłużających jego ważność w związku z regulacjami COVID-19.

W przypadku nieprzedstawienia propozycji służby na podstawie art. 165 ust. 7 p.w. KAS, stosunek służbowy funkcjonariusza wygasa z dniem wskazanym w przepisach, o ile brak przedstawienia propozycji wynika z dokonanej przez organ oceny kwalifikacji i przebiegu dotychczasowej służby, w tym faktu wszczęcia postępowania dyscyplinarnego.

Postępowanie nadzwyczajne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej prowadzi do ustalenia, czy kwestionowana decyzja jest dotknięta wadą prawną z rażącym naruszeniem prawa; decyzja ws. rejestracji pojazdu Mercedes-Benz została uznana za wydaną z rażącym naruszeniem prawa wskutek braku odpowiednich dokumentów homologacyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu, wydanej z rażącym naruszeniem przepisów prawa rejestracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny odrzuca skargę kasacyjną Ministra Sprawiedliwości, potwierdzając, że organy administracyjne powinny uwzględniać także nieuwierzytelnione kserokopie jako dowody, analizując je w kontekście całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego.

Podanie nieprawdziwych dat w zgłoszeniu SENT, nawet jako oczywista pomyłka pisarska, nie zwalnia z odpowiedzialności karnej, gdyż naruszenie celu ustawy SENT skutkuje obligatoryjnym nałożeniem kary bez względu na okoliczności.

Kara pieniężna nałożona na przewoźnika za nieuzupełnienie zgłoszenia SENT przed rozpoczęciem przewozu jest zgodna z prawem, a odstąpienie od jej nałożenia jest możliwe jedynie w przypadku wyjątkowych okoliczności związanych z ważnym interesem przewoźnika lub publicznym.

Decyzja o rejestracji pojazdu sporządzonego spoza UE, bez wymaganych dokumentów homologacyjnych, narusza art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. w sposób oczywisty, co uzasadnia uznanie tego działania za rażące naruszenie prawa i stwierdzenie nieważności takiej decyzji.

Dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym o wydanie zezwolenia transportowego jest uzasadnione, gdy jej działanie służy interesowi społecznemu, niezależnie od potencjalnej konkurencyjności jej członków wobec wnioskodawcy.

Uchylenie wyroku WSA i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z powodu pozbawienia strony możliwości udziału w rozprawie zdalnej intensyfikuje zasadę ochrony prawa do obrony, stanowiąc istotny błąd proceduralny wpływający na ważność postępowania.

Radca prawny może być wyznaczony do świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej jedynie na terenie okręgowej izby radców prawnych, w której jest wpisany, co nie narusza zasady jedności samorządu radcowskiego ani równych praw radców prawnych.

Decyzja rejestracyjna, której podstawą są nieprawidłowe dokumenty techniczne sprzeczne z wymogami homologacji producenta lub jego przedstawiciela, może być uznana za wydaną z rażącym naruszeniem prawa i skutkować stwierdzeniem jej nieważności.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że decyzja Starosty Piotrkowskiego o rejestracji pojazdu, nie poparta wymaganym oświadczeniem producenta, narusza prawo w sposób rażący, co uzasadnia jej stwierdzenie nieważności.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja Starosty o rejestracji pojazdu bez wymaganych dokumentów homologacyjnych stanowiła naruszenie prawa, lecz nie było ono rażące, co uzasadniało uchylenie decyzji organu odwoławczego i nakazywało ponowną ocenę zaistnienia rażącego naruszenia przez SKO.