Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej wydane na czas określony przed 1 stycznia 2001 roku wygasa zgodnie z pierwotnym okresem obowiązywania. Przepisy u.s.s.e. nie przewidują automatycznego przedłużenia takich zezwoleń do końca funkcjonowania strefy.
Skarżąca nie dochowała należytej staranności, skutkiem czego płatności nienależnie otrzymane podlegają zwrotowi z powodu naruszenia prawa materialnego oraz procedury administracyjnej, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o ARiMR i rozporządzeniem 809/2014.
W ramach art. 29 ust. 1 i 2 ustawy o ARiMR możliwe jest ustalenie kwot nienależnie pobranych środków publicznych bez uprzedniego wzruszenia ostatecznych decyzji administracyjnych przyznających płatności, jeżeli w odrębnym postępowaniu udowodniono nieprawidłowości. Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza legalność takich ustaleń.
Nie można legalnie zarejestrować pojazdu, gdy zmiany konstrukcyjne są przeprowadzone bez zgody producenta i wymaganych dokumentów homologacyjnych; decyzja rejestracyjna wydana bez spełnienia takich warunków stanowi rażące naruszenie prawa i podlega unieważnieniu.
Decyzja starosty rejestrująca pojazd z niezatwierdzonymi zmianami konstrukcyjnymi, bez wymaganych oświadczeń producenta, stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające jej unieważnienie zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja o rejestracji pojazdu została wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa, obligując do uzyskania homologacji na zmienione parametry pojazdu, co uprawniało do stwierdzenia jej nieważności.
Stwierdzenie nieważności decyzji o rejestracji pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa, gdyż brakowało wymaganych oświadczeń producenta potwierdzających zgodność zmian konstrukcyjnych z homologacją.
Decyzja o zarejestrowaniu pojazdu została uznana za nieważną z powodu rażącego naruszenia art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. oraz § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z dnia 22 lipca 2002 r. Brak zgodności z zasadą homologacji pojazdu przez producenta uzasadnia utrzymanie w mocy decyzji stwierdzającej nieważność.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja o rejestracji pojazdu była dotknięta rażącym naruszeniem prawa z uwagi na brak niezbędnego oświadczenia homologacyjnego, co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności.
NSA uznał, że niezastosowanie w sprawie art. 64 ust. 2 rozporządzenia 1306/2013 było prawidłowe, a zarzuty skargi kasacyjnej Z. Sp. z o.o. nie wykazały istotnego wpływu na wynik sprawy. Skarga kasacyjna została oddalona.
Skarga kasacyjna Z. Sp. z o.o., dotycząca kary pieniężnej za wnioskowanie o nienależną refundację wywozową, została oddalona przez NSA. Sąd uznał błędne powołanie się na niewłaściwe przepisy i brak wpływu zarzucanych naruszeń na wynik sprawy.
Oddalenie skargi kasacyjnej wobec stwierdzenia nieważności decyzji o rejestracji pojazdu jako wydanej z rażącym naruszeniem przepisów dotyczących homologacji i zmiany rodzaju pojazdu.
Placówki edukacyjne oraz szkoły językowe, nie wpisane do ewidencji szkół i placówek niepublicznych, nie są uznawane za placówki oświatowo-wychowawcze w zakresie przepisów ograniczających lokalizację salonów gier na automatach.
Zmiany konstrukcyjne w pojeździe zarejestrowanym na S. G., dokonane bez zgody producenta, uzasadniają stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, co potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze miało prawo stwierdzić nieważność decyzji Starosty o rejestracji pojazdu, ponieważ zostało wykazane, że decyzja była wydana z rażącym naruszeniem prawa. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej.
Decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy, wydana w nadzwyczajnym trybie stwierdzenia nieważności, nie narusza prawa materialnego w sposób rażący; nieuzasadnione są twierdzenia o braku podstaw prawnych lub terminów wymagalności przedstawienia orzeczeń zdrowotnych i psychologicznych. Skarga kasacyjna oddalona.
Wznowienie postępowania cywilnego wskutek wyroku zakresowego Trybunału Konstytucyjnego
Art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach bezpośrednich, wymagający tytułu prawnego do gruntów, jest zgodny z prawem unijnym i Konstytucją RP. Przepisy unijne dopuszczają dodatkowe krajowe wymogi płatności, jeśli nie naruszają celów wspólnotowych.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając za prawidłową decyzję o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu z uwagi na rażące naruszenie przepisów o rejestracji w związku z brakiem odpowiednich dokumentów homologacyjnych.
Wymóg legitymowania się tytułem prawnym do gruntów publicznych, określony w art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach bezpośrednich, jest zgodny z prawem unijnym i nie narusza konstytucyjnej zasady równości, będąc uzasadnionym dodatkowym warunkiem przyznania płatności.
Dla skierowania na badanie lekarskie wystarczające jest posiadanie przez organ wiarygodnych informacji o stanie zdrowia kierowcy wskazujących na uzasadnione zastrzeżenia, bez konieczności wykazywania bezpośredniego wpływu stwierdzonych zaburzeń na zdolność prowadzenia pojazdów.
Zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia nr 612/2009 w zakresie wymierzania kar za nienależne refundacje wywozowe, a zarzuty procesowe muszą wykazywać istotny wpływ na rozstrzygnięcie, czego skarga kasacyjna nie wykazała.
Zastosowanie art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach bezpośrednich, wymagającego posiadania tytułu prawnego do gruntu publicznego, nie narusza prawa unijnego ani zasad konstytucyjnych, a wymóg ten jest zgodny z zasadą proporcjonalności i zgodny z celami Unii.
Naczelny Sąd Administracyjny, po stwierdzeniu braku uzasadnionych podstaw kasacyjnych, oddala skargę kasacyjną. Rażące naruszenie przepisów przy zmianie parametrów technicznych pojazdu uzasadnia unieważnienie decyzji o jego rejestracji.