NSA uchylił wyrok WSA z powodu wadliwego uzasadnienia uniemożliwiającego kontrolę instancyjną i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność dokładnego zbadania przeznaczenia budynku w świetle właściwych przepisów.
Skarga kasacyjna M.N. od wyroku WSA w Szczecinie, dotycząca rozliczeń VAT na styczeń 2016 r., została oddalona. Ostateczna decyzja jak i prawomocność wcześniejszych rozstrzygnięć wykluczają ponowne roszczenia na podstawie wcześniej rozpoznanych okoliczności.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że pomimo braku opodatkowania dochodów z pracy na statku w Norwegii, dochody te mogą podlegać konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, umożliwiając skorzystanie z ulgi abolicyjnej w Polsce.
Dla uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu nie wystarczy jedynie poniesienie wydatku; konieczne jest udokumentowanie poniesienia kosztu oraz wykazanie jego związku z osiąganiem przychodów lub zabezpieczeniem źródła przychodów, przy czym nie ma znaczenia dobra lub zła wiara podatnika co do działań kontrahenta.
Dla odmowy wydania indywidualnej interpretacji podatkowej, organ musi wykazać tożsamość stanu faktycznego z opiniowanym przez Szefa KAS; brak takiej tożsamości obliguje do zwrócenia się o opinię KAS.
Odmowa ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, oparta na niewystarczającym uprawdopodobnieniu eksploatacji statku w transporcie międzynarodowym, jest prawidłowa. Skarżący nie udowodnił, iż statek, na którym wykonywano pracę, spełnia warunki eksploatacji jako międzynarodowy środek transportu morskiego.
Ocena, czy wydatek może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, wymaga ustalenia związku poniesionego wydatku z działalnością podatnika, przy czym wydatki dotyczące projektów lub przedsięwzięć przygotowywanych przed formalnym powstaniem odrębnego podmiotu gospodarczego mogą być uznane za koszty działalności podatnika, jeżeli służą osiąganiu jego przychodów.
Plac manewrowy do nauki jazdy stanowi budowlę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, a wcześniejsze wyroki WSA obligują do konsekwentnego stosowania wykładni przepisów dotyczących zwolnień podatkowych.
O odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe oraz kwestię przedawnienia powinien orzekać organ właściwy miejscowo. Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego nie zwalnia z odpowiedzialności, jeśli strona nie miała możliwości zakwestionowania zobowiązań według standardów unijnych.
Organy podatkowe uchybiły obowiązkowi zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, nie zapewniając obiektywnej oceny dowodowej, co skutkowało koniecznością uchylenia decyzji i skierowania sprawy do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem wskazań Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Decyzja Burmistrza z 29 grudnia 2022 r. oraz jej utrzymanie w mocy nakazujące zwrot nienależnie zwróconej nadpłaty w podatku od nieruchomości są zgodne z przepisami Ordynacji podatkowej. Dokonany zwrot był kwotą nienależną na skutek uchylenia decyzji o nadpłacie. Skarga kasacyjna jest bezzasadna.
Zwrot różnicy podatku VAT zaniedbany w terminie wiąże się z oprocentowaniem odpowiadającym opłacie prolongacyjnej, gdyż jego zasadność kończy się decyzją wymiarową. Rozciąganie weryfikacji poza decyzję organu pierwszej instancji jest bezpodstawne.
Transakcje wewnątrzwspólnotowe mające związek z odliczeniem VAT należy realizować z należytą starannością. Skarżący, nie podjąc wystarczających kroków weryfikacyjnych swoich kontrahentów, naruszył tę zasadę, co uzasadnia odmowę odliczenia podatku naliczonego.
Coroczne składanie informacji CIT-15J jest obowiązkiem spółki jawnej, warunkującym utrzymanie statusu transparentności podatkowej. Niezłożenie informacji skutkuje opodatkowaniem spółki podatkiem CIT.
Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że założenie Fundacji X. stanowiło nadużycie prawa podatkowego prowadzące do niezasadnego uzyskania korzyści podatkowych z tytułu odliczenia VAT, co nie może być akceptowane w świetle regulacji ustawy o VAT i Dyrektywy 112.