Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, akceptując stanowisko, że brak instrumentalności w rozpoczęciu postępowania karnego skarbowego powoduje zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, pod warunkiem należytego zawiadomienia podatnika.

Brak formalny wniesienia pełnomocnictwa powinien być uznany za uzupełniony w terminie, jeśli został potwierdzony faktycznym doręczeniem i złożeniem dokumentu w placówce pocztowej przed upływem formalnego terminu przewidzianego na złożenie odwołania.

Wyrok TSUE w sprawie C-189/18 Glencore nie uzasadnia wznowienia postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej, o ile nie wpływa on bezpośrednio na treść ostatecznych ustaleń organu podatkowego dotyczących podatnika.

Wszczęcie postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty nie może nastąpić, jeśli toczy się już kontrola celno-skarbowa dotycząca tego samego okresu rozliczeniowego, bez względu na status strony wnioskującej o nadpłatę.

Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na brak podstaw do jej uwzględnienia. Organ prawidłowo ustalił brak rzeczywistego obrotu towarami, co uniemożliwiało odliczenie podatku VAT. Skarżąca uczestniczyła w oszustwie podatkowym, co uzasadnia zastosowanie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT.

Podatnik, który nie dochował należytej staranności, uczestnicząc w oszustwie podatkowym, nie ma prawa odliczenia VAT z faktur wystawionych w ramach fikcyjnych transakcji typu karuzelowego.

Skarżący nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nierzeczywistymi transakcjami handlowymi, a zarzuty proceduralne dotyczące postępowania dowodowego są niezasadne. Decyzje organów podatkowych były prawidłowe i zasadnie utrzymane przez sąd.

Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, której zaskarżenie rozpatrywał Wojewódzki Sąd Administracyjny, a następnie Naczelny Sąd Administracyjny, była niewystarczająco uzasadniona, przez co nie spełniała wymagań przepisów prawa i została uchylona.

Spółka komandytowa nie jest zobowiązana do pobierania zaliczek na zryczałtowany podatek dochodowy przy wypłacie komplementariuszom zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego, jeżeli nie jest znana kwota zobowiązania podatkowego. Pobór podatku jest obowiązujący jedynie od faktycznie osiągniętego zysku na koniec roku.

Nadpłaty podatku naliczonego podlegają zaliczeniu na poczet istniejących zaległości podatkowych zgodnie z art. 76 § 1 o.p.; zarzuty odnośnie do bezzasadności tego zaliczenia nie zostały skutecznie podniesione przez syndyka masy upadłości, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Kosztem uzyskania przychodów z tytułu zbycia akcji spółki akcyjnej powstałej z przekształcenia spółki komandytowej jest wartość bilansowa majątku spółki komandytowej z dnia ustania jej bytu prawnego zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Lu 193/22, został uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania; organy podatkowe nie dokonały pełnej oceny dowodowej, skutkując błędnym ustaleniem zaniżenia przychodu w podatku dochodowym.

Wystawca faktury VAT wykazującej nieistniejące transakcje, działający w złej wierze, nie może uniknąć obowiązku zapłaty podatku na jej podstawie, mimo późniejszej korekty, jeśli została dokonana w wyniku działań kontrolnych organów podatkowych.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej może nastąpić wyłącznie wówczas, gdy wszczęcie postępowania karnego skarbowego służy rzeczywistej realizacji jego celów, a nie jedynie formalnemu wywołaniu skutku procesowego.

Jeżeli na przedstawicielu bezpośrednim podatnika ciąży solidarnie obowiązek zapłaty podatku, ma on status strony uprawnionej do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w rozumieniu art. 133 § 1 Ordynacji podatkowej.

Odliczenie podatku naliczonego od towarów i usług zostaje unicestwione, gdy podatnik nie dołożył należytej staranności w weryfikacji kontrahenta, a towar nie został dostarczony przez wystawcę faktur na rzecz podatnika (art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u.).

Podatnik nie ma prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych czynności gospodarczych, nawet jeśli faktury te formalnie spełniają wymogi ustawy o VAT.