Za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadają solidarnie członkowie zarządu, jeśli egzekucja przeciwko spółce jest bezskuteczna, chyba że wykażą oni terminowe złożenie wniosku o upadłość lub braku winy w niewniesieniu takiego wniosku.
Decyzje organów celnych determinują podstawę opodatkowania podatkiem VAT z tytułu importu; ich prawomocne rozstrzygnięcie wyłącza ponowne badanie okoliczności w postępowaniu podatkowym.
Członek zarządu spółki odpowiada solidarnie za zaległości w płaceniu zaliczek na podatek dochodowy, jeśli spółka utraciła zdolność do wykonywania zobowiązań, a wniosek o upadłość nie został złożony mimo istniejącego ku temu obowiązku. Posiadanie jedynego wierzyciela nie wyłącza tej odpowiedzialności.
NSA oddala skargę kasacyjną T. sp. z o.o., uznając, iż ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości 100% podatku naliczonego z 'pustych' faktur jest zgodne z prawem. Decyzja organy podatkowego oparta na art. 112c ustawy o VAT nie naruszyła przepisów prawa materialnego ani procesowego.
Prawomocna decyzja w sprawie długu celnego przesądza o podstawie opodatkowania w podatku VAT z tytułu importu; sądy administracyjne nie mogą ponownie oceniać ustaleń prawomocnych decyzji celnych.
Podstawą opodatkowania podatkiem VAT od importu towarów jest wartość celna powiększona o należne cło, co determinuje zobowiązanie podatkowe zgodnie z prawomocną decyzją celną, której elementy nie mogą być kwestionowane w odrębnym postępowaniu podatkowym.
Były członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiada solidarnie za zaległości podatkowe spółki w przypadku niewykazania przesłanek egzoneracyjnych, takich jak terminowe zgłoszenie wniosku o upadłość lub brak winy w niezłożeniu takiego wniosku.
Ciężar wykazania przesłanek egzoneracyjnych określonych w art. 116 § 1 O.p., w tym braku winy w niezłożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie, spoczywa na członku zarządu; organ podatkowy nie ma obowiązku udowadniać braku tych przesłanek.
Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki powstaje w przypadku wykazania przez organ, że zaległości powstały w czasie pełnienia funkcji oraz że egzekucja z majątku spółki była bezskuteczna; brak zgłoszenia wniosku o upadłość niezważony winą członka. (art. 116 § 1 o.p.)
Zawieszenie biegu przedawnienia na mocy art. 70 § 6 pkt 1 O.p., dokonane przez organy podatkowe w drodze wszczęcia postępowania skarbowego, podlega kontroli sądu administracyjnego w kontekście oceny instrumentalnego działania organu i przestrzegania zasadności prawnych przesłanek zawieszenia.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy winien dokonać wszechstronnej oceny, czy proceduralna czynność wszczęcia postępowania karnoskarbowego była wykorzystywana instrumentalnie do zawieszenia terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
Decyzja celna ma charakter przesądzający dla organów podatkowych w zakresie podstawy opodatkowania VAT z tytułu importu towarów. Dopóki decyzja celna jest prawomocna, jej ustalenia muszą być respektowane w postępowaniu podatkowym.
Decyzja organu celnego w zakresie wartości celnej towarów importowanych determinuje określenie zobowiązania podatkowego w podatku VAT, a organy podatkowe nie mogą podważać tych ustaleń w postępowaniu podatkowym.
Gmina ma prawo do stosowania własnego prewspółczynnika godzinowego przy odliczeniu podatku VAT, jeżeli metoda ta najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej działalności, zgodnie z art. 86 ust. 2a i 2b ustawy o VAT, pomimo istnienia odmiennych regulacji w rozporządzeniu Ministra Finansów.
Decyzja celna, prawomocnie ustalająca wartość celną towaru, wiąże organy podatkowe przy ustalaniu zobowiązania podatkowego w podatku VAT z tytułu importu towarów, i nie może być kwestionowana w postępowaniu podatkowym, dopóki pozostaje w obrocie prawnym.
Członkowie zarządu spółki ponoszą solidarną odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, jeśli egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna, a wniosek o upadłość nie został złożony we właściwym czasie ani nie wykazano braku winy.
Ciężar wykazania przesłanek egzoneracyjnych z art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej spoczywa na członku zarządu, a brak wiedzy o sytuacji finansowej spółki, wynikający z faktycznego pozostawienia zarządzania innym osobom, nie wyłącza winy w niezłożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości i nie zwalnia z odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki.
Członek zarządu spółki, który nie złożył wniosku o ogłoszenie upadłości pomimo istnienia przesłanek niewypłacalności, ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, o ile nie wykaże, że podjął wszelkie staranne działania, by uniknąć szkody dla wierzycieli.
Doręczenie decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej po upływie terminu przedawnienia zobowiązania głównego powoduje jej nieskuteczność. NSA oddalił kasację, uznając prawidłowość uchylenia decyzji DIAS przez WSA w Warszawie.