Przy orzekaniu o solidarnej odpowiedzialności komplementariusza spółki komandytowej na podstawie art. 115 O.p. organ podatkowy obowiązany jest wykazać jedynie istnienie zaległości podatkowych spółki oraz fakt pełnienia funkcji komplementariusza.

Za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiada całym swoim majątkiem były członek jej zarządu, jeśli nie wskaże mienia umożliwiającego zaspokojenie długu i nie zgłosi we właściwym czasie wniosku o upadłość spółki, a egzekucja z jej majątku jest bezskuteczna.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiada za zaległości podatkowe spółki, gdy egzekucja przeciwko niej okaże się bezskuteczna, a nie wykazano, iż w odpowiednim czasie zgłoszono wniosek o upadłość, otwarto postępowanie restrukturyzacyjne albo miało miejsce zatwierdzenie układu restrukturyzacyjnego.

Ustawodawca określił "próg" uznania czynności za abuzywną wskazując, że ma ona taki charakter, jeśli zamiarem podatnika było "przede wszystkim" osiągnięcie korzyści podatkowej. (…) jeśli podatnikowi przyświecało kilka celów (choćby dwa), a jednym z nich był cel osiągnięcia korzyści podatkowej, to można było zarzucić podatnikowi unikanie opodatkowania wyłącznie jeśli cel podatkowy miał charakter dominujący

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że pomniejszenie zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowej odnosi się wyłącznie do roku podatkowego, w którym osiągnięto zysk, zaś inne lata nie mogą być uwzględniane w tej kalkulacji.

Produkt w formie płynnej suplementu diety jest klasyfikowany jako napój bezalkoholowy do pozycji 2202 CN i podlega stawce 23% VAT. Klasyfikacji dokonano przy uwzględnieniu jego właściwości jako płynu spożywanego bezpośrednio, zgodnie z regułą 1 ORINS.

Dotacje nie mogą być włączone do podstawy opodatkowania VAT, jeśli brak dostatecznego związku z realizacją działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, przy uwzględnieniu specyfiki spółki celowej realizującej zadania publiczne.

Interpretacja indywidualna wydana przez organ podatkowy, pomijająca analizę wpływu przepisów prawa cywilnego na stan podatkowy, narusza wymogi art. 14c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej i może zostać uchylona w wyniku postępowania sądowoadministracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zmiany w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych naruszają zasadę ochrony interesów w toku w zakresie, w jakim uniemożliwiają kontynuowanie amortyzacji rozpoczętej przed 2018 r. Skarżący ma prawo kontynuować amortyzację na zasadach sprzed nowelizacji.

Transakcje nabycia paliwa realizowane przez E. Sp. z o.o. były transakcjami łańcuchowymi, co uniemożliwiało odliczenie podatku naliczonego według art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, jako że to Nabywca organizował transport i był ostatecznym odbiorcą.

Skarga kasacyjna dotycząca wznowienia postępowania podatkowego za rok 2005 została oddalona ze względu na brak wpływu wyroku TSUE na decyzję ostateczną oraz brak przesłanek nieważności postępowania pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, wskazując na brak wpływu wyroku TSUE w sprawie C-189/18 na ostateczną decyzję z 2011 r. dotyczącą podatku VAT, co wyklucza przesłanki wznowienia postępowania. Zatem prawo do obrony nie zostało naruszone zgodnie ze standardami krajowymi.

Zwolnienie z wymogu podatkowego w świetle art. 21 ust. 1 pkt 131 updof przysługuje, jeśli przychód został przeznaczony na cele mieszkaniowe, niezależnie od rzeczywistego zamieszkiwania w okresie wydatkowania. Kontrowersyjne warunki organu, nieprzewidziane w przepisach, nie mogą ograniczać tego zwolnienia.