Przepisy krajowe nie naruszają unijnej dyrektywy w zakresie zwrotu akcyzy przy eksporcie; ograniczenie prawa do zwrotu w przypadku eksportu wyrobów akcyzowych z Polski jest zgodne z prawem unijnym.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje w przypadku faktur dokumentujących czynności, które nie zostały dokonane, albo wystawionych przez podmiot nieistniejący, niezależnie od formalnej poprawności takich faktur.

Zbycie udziałów we współwłasności statku turystycznego przez gminę, wykorzystywanego wyłącznie do działalności publicznoprawnej, nie stanowi czynności opodatkowanej VAT. Nie można uznać gminy za podatnika VAT, gdy czynność zniesienia współwłasności nie wiąże się z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Nie można stosować stawki podatku 23% w przypadku WDT, jeśli nie ustalono że transakcja narusza formalne i materialne warunki przepisywane dla WDT, chyba że wykazano świadome uczestnictwo podatnika w oszustwie podatkowym.

Powstanie obowiązku podatkowego z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn nie nakłada na podatnika obowiązku złożenia zeznania podatkowego, co wyłącza zastosowanie 5-letniego terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 68 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej w sytuacji odnowienia obowiązku podatkowego.

Członek zarządu ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie zgłosi wniosku o upadłość w wymaganym terminie, mimo stwierdzenia niewypłacalności spółki. Egzekucja musi być bezskuteczna, a nie wykazano przesłanek wyłączających taką odpowiedzialność.

Zaskarżenie klasyfikacji produktu do kodu CN 2710 19 29 w ramach Nomenklatury Scalonej jako pozostałe oleje średnie i oddalenie wniosku kasacyjnego z uwagi na brak wykazania naruszeń materialnoprawnych oraz zasadności podniesionych w kasacji argumentów procesowych.

Zastosowanie zasady "look-through" w kontekście umów o unikaniu podwójnego opodatkowania wymaga ustalenia rzeczywistego beneficjenta odsetek. Podmiot pośredniczący, niebędący właścicielem, nie może korzystać ze zwolnień umów międzynarodowych.

Dla skorzystania z ulgi podatkowej na cele mieszkaniowe, kredyt hipoteczny musi być formalnie zaciągnięty przez podatnika. Spłata kredytu innej osoby nie spełnia przesłanek przewidzianych w art. 21 ust. 25 pkt 2 u.p.d.o.f.

NSA stwierdził, że organy podatkowe nie przedstawiły wystarczających dowodów na poparcie twierdzenia o nadużyciu prawa przy WDT, wymagających zastosowania krajowej stawki VAT, co skutkowało uchyleniem decyzji i przyznaniem podatnikowi prawa do stawki 0% VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że stwierdzenie wygaśnięcia interpretacji indywidualnej wymaga szczegółowego uzasadnienia i porównania z interpretacją ogólną. Wadliwości formalne uzasadnienia przez organ naruszają prawo podatnika do rzetelnej oceny faktycznej i prawnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że oszacowanie dochodu spółki przez organy podatkowe w zakresie oprocentowania i nieodpłatnych świadczeń było częściowo prawidłowe, i mimo błędów, wyrok WSA odpowiadał prawu, co skutkowało oddaleniem skarg kasacyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargi kasacyjne stron dotyczących rozliczeń podatku dochodowego od osób prawnych na rzecz podtrzymania uchylenia decyzji podatkowej organu pierwszej instancji, uznając brak podstaw do unieważnienia wyroku sądowego.

Uzasadniona była odmowa zastosowania stawki 0% VAT oraz prawa do odliczenia naliczonego VAT, gdzie syndyk nie dochował należytej staranności, uczestnicząc w transakcjach oszukańczych mających na celu wyłudzenie VAT, co uzasadnia ich wyłączenie z preferencyjnego opodatkowania.

Podmiot świadczący usługi turystyki biznesowej, zakupujący usługi noclegowe i gastronomiczne dla korzyści turystów, zobowiązany jest stosować procedurę opodatkowania VAT marżą, zaś prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych usług nie przysługuje.

Wznowienie postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej wymaga wykazania nowo ujawnionych, istotnych okoliczności faktycznych lub dowodów, które istniały w momencie wydania decyzji, lecz były nieznane organowi. Brak spełnienia tych przesłanek uzasadnia oddalenie skargi.

Organ podatkowy nie jest zobowiązany do wydania zaświadczenia o wygaśnięciu zobowiązania podatkowego, które nie zostało uprzednio wymierzone decyzją, albowiem takie zobowiązanie nigdy nie powstało i nie mogło ulec przedawnieniu.

W postępowaniu o wydanie zaświadczenia organ podatkowy nie ma uprawnienia do stwierdzania wygaśnięcia zobowiązania podatkowego, które wcześniej nie zostało ustalone decyzją podatkową. Odmowa wydania zaświadczenia o przedawnieniu zobowiązania może być uzasadniona, gdy brak jest danych potwierdzających istnienie takiego zobowiązania.

Organ podatkowy nie może odmówić wydania zaświadczenia o żądanej treści, jeśli posiada informacje potwierdzające określony stan faktyczny. Wątpliwości co do spełnienia przesłanek ulgi podatkowej mogą wymagać odrębnego postępowania, ale nie mają wpływu na procedurę wydawania zaświadczeń.

Za zaległości podatkowe spółki z o.o. członkowie zarządu odpowiadają z mocy art. 116 o.p., gdy egzekucja wobec spółki jest bezskuteczna, a przesłanki egzoneracyjne, takie jak zgłoszenie wniosku o upadłość we właściwym czasie, nie zostały wykazane. Ciężar dowodu w zakresie przesłanek wyłączających odpowiedzialność spoczywa na członku zarządu.

Odpowiedzialność podatkową członka zarządu za zobowiązania spółki wyklucza jedynie obiektywny brak możliwości działania, wynikający z przyczyn niezależnych, nie zaś subiektywne okoliczności zawodowe.