Wyrok SN z dnia 21 października 2010 r., sygn. IV CSK 236/10
Naruszenie przez bank - instytucję zaufania publicznego - spoczywających na niej obowiązków należy ocenić znacznie bardziej restrykcyjnie niż w przypadku podmiotu nie mającego tego statusu. Instytucja o takim statusie zobowiązana jest do zachowania najwyższej staranności w wykonywaniu swoich obowiązków, zatem konsekwencje jej naruszenia nie mogą być takie jak w odniesieniu do zwykłego uczestnika obrotu. Stąd powołanie się pozwanego banku na przedawnienie można byłoby uwzględnić jedynie wyjątkowo.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Barbara Myszka (przewodniczący)
SSN Wojciech Katner
SSA Anna Kozłowska (sprawozdawca)
Protokolant Katarzyna Jóskowiak
w sprawie z powództwa Włodzimierza C. przeciwko Bankowi w W. Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o odszkodowanie, po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 21 października 2010 r., skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w L. z dnia 10 lutego 2010 r.,
oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
W pozwie z dnia 3 czerwca 2008 r. skierowanym przeciwko Bankowi w W. S.A. z siedzibą w W. Włodzimierz C. domagał się zasądzenia kwoty 186.288,29 zł tytułem naprawienia szkody jakiej doznał na skutek bezprawnego obrotu papierami wartościowymi dokonywanymi przez pracownika pozwanego Banku na jego rachunku inwestycyjnym. Sąd Okręgowy w L. wyrokiem wstępnym z dnia 30 września 2008 r. orzekł, że powództwo jest usprawiedliwione co do zasady. Apelacja pozwanego od tego wyroku wyrokiem Sądu Apelacyjnego w L. z dnia 4 marca 2009 r. została oddalona, jednakże na skutek skargi kasacyjnej pozwanego, Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 19 listopada 2009 r. IV CSK 257/09 uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. W wyniku ponownego rozpoznania apelacji od wyroku wstępnego, Sąd Apelacyjny w L. wyrokiem z dnia 10 lutego 2010 r. ponownie oddalił apelację pozwanego.
U podstaw powołanych rozstrzygnięć legły następujące ustalenia faktyczne i oceny prawne: powód zawarł z pozwanym Bankiem umowę o świadczenie usług maklerskich. Umowa była wykonywana za pośrednictwem Punktu Obsługi Klienta w L. znajdującego się w Oddziale Banku. Bank zobowiązał się do prowadzenia rachunku papierów wartościowych i rachunku pieniężnego powoda. W Punkcie Obsługi Klienta w L. i w Oddziale Banku doszło do zagarnięcia przez pracowników Banku znacznych kwot pieniężnych należących do klientów, a to w wyniku samowolnego obrotu papierami wartościowymi. W związku z tym Komisja Papierów Wartościowych nałożyła na biuro maklerskie Banku karę pieniężną. W sprawie wcześniej wszczętej, powód wraz z żoną dochodzili od Banku odszkodowania w wysokości 606.175,29 zł tytułem naprawienia szkody doznanej na skutek opisanych działań, to jest bezprawnego obrotu, bez zleceń, papierami wartościowymi na ich rachunku inwestycyjnym, w okresie od dnia 31 stycznia 2001 r. do lipca 2001 r. Po częściowym cofnięciu pozwu (bez zrzeczenia się roszczenia) powodowie ostatecznie dochodzili od Banku odszkodowania w wysokości 437.887zł; kwota ta została na ich rzecz zasądzona.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
