Wyrok SN z dnia 22 września 2010 r., sygn. III KK 39/10
Wyrok (Trybunału Konstytucyjnego) wyeliminował z porządku prawnego normę sankcjonowaną zawartą w art. 148 § 2 k.k., pozbawiając ten przepis sankcji, co w myśl zasady nullum crimen sine lege poenali przekreśliło możliwość stosowania tego przepisu jako podstawy skazania. Treść uzasadnienia wyroku Trybunału Konstytucyjnego przesądziła o braku możliwości przyjęcia „odżycia” stanu prawnego, poprzedzającego zakwestionowaną nowelizację.
Uzasadnienie
Kasacja obrońcy skazanego zasługuje na uwzględnienie, chociaż prawidłowa jej redakcja wymagała wskazania na naruszenie przez sąd odwoławczy przepisów art. 440 k.p.k. i 455 k.p.k., upoważniających sąd odwoławczy do orzekania poza granicami środka odwoławczego, skoro apelacja obrońcy nie zawierała zarzutu naruszenia art. 4 § 1 k.k. Nie ulega jednakże wątpliwości, że autor kasacji trafnie wskazuje na pominięcie w orzeczeniu sądu odwoławczego problematyki zmiany stanu prawnego w zakresie normy dotyczącej zbrodni kwalifikowanego zabójstwa, z art. 148 § 2 k.k., spowodowanego stwierdzeniem niekonstytucyjności procedury nowelizacyjnej tego przepisu, dokonanej ustawą z dnia 27 lipca 2005 r. (Dz. U. Nr 163, poz. 1363). Zmiana ta nastąpiła z chwilą opublikowania wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 kwietnia 2009 r., P 11/09, to jest z dniem 23 kwietnia 2009 r. (Dz. U. Nr 63, poz. 533).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
