Wyrok SN z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. I CSK 143/10
Roszczenie przewidziane w art. 76 ust. 1 prawa wekslowego z dnia 28 kwietnia 1936 r. (Dz. U. Nr 37, poz. 42 ze zm.) nie jest roszczeniem wekslowym. Do roszczenia tego nie ma zastosowania przepis art. 409 k.c.
Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) SSN Kazimierz Zawada
w sprawie z powództwa C. S.A. w W. przeciwko Jackowi B. i Markowi D. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 grudnia 2010 r., skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 25 września 2009 r.,
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Powód - C. S.A. domagał się zasądzenia solidarnie od trzech pozwanych - J. P., M. D. i J. B. kwoty 92.542,62 zł z odsetkami na podstawie art. 76 prawa wekslowego. Według powoda, w związku z niepodjęciem przez niego czynności zmierzających do dochodzenia od pozwanej roszczenia wekslowego i doprowadzenia do jego przedawnienia, pozwani dłużnicy wekslowi zostali zwolnieni z zobowiązania wekslowego i niesłusznie (bezpodstawnie) wzbogacili się ze szkodą dla powoda (posiadacza weksla).
Sąd Rejonowy nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym zasądził solidarnie od wszystkich pozwanych należność dochodzoną przez powoda. Zarzuty od nakazu zapłaty wnieśli wszyscy trzej pozwani. W stosunku do jednego z pozwanych (J. P.) postępowanie zostało umorzone, ponieważ doszło do zawarcia ugody między nim a powodem. Nakaz ten został utrzymany w mocy w stosunku do pozwanych W. D. i J. B. Podstawowe elementy stanu faktycznego są następujące.
Powód zawarł z dnia 3 czerwca 2000 r., z trzema pozwanymi (prowadzącymi działalność gospodarczą pod nazwą "C." - Spółka Cywilna), dwie umowy leasingu operacyjnego. Przedmiotem tych umów były kabina lakierniczo-piecowa, system pomiarowy i zestaw komputerowy. Okres używania tych urządzeń przez leasingobiorców oznaczono do dnia 30 kwietnia 2003 r. Dla zabezpieczenia roszczeń wynikających z umów leasingowych pozwani wystawili dwa weksle gwarancyjne in blanco. W związku z nieterminowym płaceniem opłat leasingowych przez pozwanych powód wypowiedział obie umowy leasingu, spowodował odebranie przedmiotu leasingu od leasingobiorców, a następnie uzupełnił oba weksle kwotami należności określonymi w pozwie (opłaty leasingowe, odsetki za opóźnienie z ich zapłatą i poniesione koszty odbioru przedmiotów leasingu). Powód nie podjął na czas wymaganych czynności w celu dochodzenia wierzytelności objętych wspomnianymi wekslami gwarancyjnymi.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
