Uchwała SN z dnia 29 czerwca 2007 r. sygn. III CZP 62/07

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Żyznowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Józef Frąckowiak

SSA Marta Romańska

Protokolant Beata Rogalska

w sprawie z powództwa Aleksandry W

przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń na Życie S.A. w W Oddział w S

o zapłatę,

po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym

w dniu 29 czerwca 2007 r.,

zagadnienia prawnego przedstawionego

przez Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim

postanowieniem z dnia 2 marca 2007 r.,

„Czy na podstawie art. 385¹ §1 Kodeksu cywilnego można uznać za niedozwolone postanowienie umowne, które nie wiąże konsumenta, jedynie część regulacji zawartej w umowie ubezpieczenia zaopatrzenia dzieci, określającej zasady wzrostu nominalnej sumy ubezpieczenia w okresie trwania tej umowy?”

podjął uchwałę:

Postanowienie umowy ubezpieczenia zaopatrzenia dzieci ustalające coroczny wskaźnik wzrostu nominalnej sumy ubezpieczenia i jednocześnie zastrzegające możliwość zmiany ustalonego wskaźnika, nie może być uznane za niedozwolone tylko w części dotyczącej zmiany określonego wskaźnika wzrostu (art. 385¹ § 1 i 2 k.c.).

Uzasadnienie

Uwzględniając powództwo w całości Sąd pierwszej instancji przytoczył ustalenia z których wynika, że matka powódki Aleksandra W zawarła w 1991 r. z pozwanym powszechnym Zakładem Ubezpieczeń na Życie S.A. umowę ubezpieczenia zaopatrzenia dzieci na 15 lat. Suma ubezpieczenia wynosiła 10.000,00 zł (w walucie wówczas obowiązującej) i stosownie do § 5 ogólnych warunków miała - co roku - wzrastać o określony procent podany w umowie ubezpieczenia (polisie). Polisa ta zawierała postanowienie stwierdzające, że sumę ubezpieczenia podwyższa się corocznie o 82% przez czas określony w przypadku zmiany oprocentowania lokat rezerw technicznych ubezpieczeń osobowych. Podwyżka ta może być odpowiednio zmieniona w okresie ubezpieczenia. Sformułowanie to - zdaniem Sądu pierwszej instancji - narusza interes powódki bowiem pozostawia możliwość kształtowania wysokości świadczenia wyłącznie w gestii pozwanego Zakładu. Także odniesienie przesłanki zmiany wysokości oprocentowania w stosunki do zmiany oprocentowania lokat rezerw technicznych ubezpieczeń osobowych jest niedopuszczalne. Z uwagi bowiem na wieloraką możliwość inwestycji uniemożliwia konsumentowi sprawdzenie wyniku zysków osiągniętych przez zakład ubezpieczeń z inwestowania środków przeznaczonych na pokrycie rezerw techniczno - ubezpieczeniowych. Zastosowane w umowie pojęcie „oprocentowanie lokat rezerw technicznych ubezpieczeń osobowych” zostało określone przez Sąd orzekający jako niejasne, stwarzające możliwość dowolnych interpretacji, niesprawdzalne i w konsekwencji stwarzające tylko po jednej stronie prawo dowolnego kształtowania treści umowy.

Treści dostępne dla abonentów IFK Platformy Księgowych i Kadrowych

Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych

• Codzienne aktualności prawne
• Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
• Bogatą bibliotekę materiałów wideo
• Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty

Zamów teraz Masz już konto? Zaloguj się