Wyrok SN z dnia 17 lipca 1997 r., sygn. III CKN 149/97
Zarzut lakoniczności uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia sam przez się nie jest równoznaczny z naruszeniem przepisu art. 328 § 2 kpc, bowiem o jego naruszeniu świadczyłoby dopiero wykazanie, że uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia pozbawione jest konkretnych elementów, o których mowa w tym przepisie. Lakoniczne, a więc w pewnym sensie zwięzłe, uzasadnienie może zawierać wszystkie elementy wymagane przez art. 328 § 2 kpc.
Sąd Najwyższy po rozpoznaniu na rozprawie sprawy z powództwa Ryszarda W. przeciwko Skarbowi Państwa, reprezentowanemu przez Kierownika Urzędu Rejonowego w N., oraz Gminie N. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego w T. z dnia 23 stycznia 1997 r. – oddalił kasację i odstąpił od obciążenia powoda kosztami postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w Nisku wyrokiem z dnia 30 kwietnia 1996 r. (C 54/96) uwzględnił powództwo Ryszarda W. przeciwko Skarbowi Państwa oraz Gminie N. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym i nakazał wpisać w dziale II księgi wieczystej Kw nr 22 zamiast Skarbu Państwa – Mieczysława W. w 1/2 części i Marię z Fusków W. w 1/2 części.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
