Uchwała Składu 7 Sędziów SN z dnia 28 września 1990 r., sygn. III CZP 33/90

Sąd Najwyższy przy udziale prokuratora rozpoznał wniosek Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 1990 r. nr Kw 2/90/C o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie prawne:

„1. Czy zwłoka organów administracji państwowej w załatwieniu sprawy w trybie art. 45 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości (j.t. Dz.U. z 1989 r. nr 14, poz. 74 ze zm.) polegająca na przekroczeniu terminów określonych w art. 35 § 3 k.p.a., może stanowić podstawę domagania się – na podstawie art. 417 k.c. – przez wnioskodawcę odszkodowania za szkodę, którą ponosi na skutek zmiany aktów prawnych decydujących o wysokości ceny należnej za nabywaną nieruchomość?

2. Czy naruszenie treści przyrzeczenia administracyjnego, pochodzącego od organu załatwiającego sprawę, o której mowa w poprzednim pytaniu, a dotyczącego sposobu i terminu załatwiania sprawy, może stanowić podstawę wystąpienia z roszczeniami odszkodowawczymi opartymi na art. 417 k.c. zwłaszcza gdy przyrzeczenie takie zostało podane do publicznej wiadomości w formie oficjalnego komunikatu wywieszonego w urzędzie państwowym?

3. Czy w świetle art. 45 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości (j.t. Dz.U. z 1989 r. nr 14, poz. 74 ze zm.) naruszenie przez organ administracji państwowej, ustalający cenę sprzedaży lokalu, przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1989 r. w sprawie uznania składników majątkowych za środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, zasad i stawek ich amortyzacji oraz zasad aktualizacji wyceny środków trwałych (Dz.U. nr 72, poz. 422) oraz obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego i Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 1989 r. w sprawie współczynników przeliczeniowych, do aktualizacji wyceny wartości środków trwałych na dzień 1 stycznia 1990 r. (Mon. Pol. nr 44, poz. 363) stanowi rażące naruszenie prawa prowadzące do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.) czy też stanowi inne naruszenie prawa, które może spowodować uchylenie lub zmianę decyzji ostatecznej w trybie art. 155 k.p.a.?”

Treści dostępne dla abonentów IFK Platformy Księgowych i Kadrowych

Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych

• Codzienne aktualności prawne
• Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
• Bogatą bibliotekę materiałów wideo
• Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty

Zamów teraz Masz już konto? Zaloguj się