Wyrok NSA z dnia 15 grudnia 2022 r., sygn. II OSK 1509/20
Budowlane prawo
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Sędziowie: Sędzia NSA Marzenna Linska - Wawrzon Sędzia del. NSA Jerzy Stankowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L.P. i W.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2020 r. sygn. akt VII SA/Wa 2471/19 w sprawie ze skargi K.C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2019 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 30 stycznia 2020 r. sygn. akt VII SA/Wa 2471/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi K.C., uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2019 r. znak [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] z [...] kwietnia 2019 r., [...], a także zasądził od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz K.C. kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W skardze kasacyjnej L.P. i W.P. zaskarżyli ww. wyrok w całości zarzucając mu naruszenie:
1. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3, art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm; zwanej dalej: k.p.a.) w zw. z art. 35 ust, 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202, ze zm., zwanej dalej: p.b.) oraz w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a., poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy oraz jego błędną ocenę, polegające na przyjęciu przez Sąd I instancji, że "nieprawidłowo oceniono w niniejszej sprawie ważność kwestionowanej przez skarżącego decyzji Starosty [...] z [...] listopada 2018 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku wielorodzinnego przy ul. K. i G. w N. na działkach o nr ew. [...]", podczas gdy w przedmiotowej sprawie organy obu instancji w sposób prawidłowy zebrały i oceniły materiał dowodowy i w rezultacie prawidłowo uznały, że nie wystąpiło oczywiste naruszenie przepisu prawa, który jest jasny i oczywisty w swej warstwie interpretacyjnej, jak również nie wystąpiły skutki społeczno-gospodarcze konieczne do uznania, że wystąpiło rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.;
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
