Wyrok NSA z dnia 13 lipca 2021 r., sygn. II FSK 327/19
Podatek dochodowy od osób prawnych
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Anna Dumas, Sędzia NSA Antoni Hanusz (sprawozdawca), Sędzia WSA del. Małgorzata Bejgerowska, po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Z. K. sp. z o.o. z siedzibą w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 3888/17 w sprawie ze skargi Z. K. sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 22 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2012 r. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z 27 września 2018 r., III SA/Wa 3888/17, oddalił skargę Z. sp. z o.o. z siedzibą w B., na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 22 września 2017 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2012 r.
2. W skardze kasacyjnej wywiedzionej od powyższego wyroku pełnomocniczka spółki podniosła, na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "P.p.s.a.") zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, tj.:
a) art. 15 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 4 u.p.d.o.p. poprzez ich rażąco błędną wykładnię, nieznaną doktrynie ani orzecznictwie sądów administracyjnych, polegającą na błędnym ustaleniu kosztu własnego sprzedanych towarów, tj. z pomniejszeniem kosztów uzyskania przychodów o wydatki, które nie zostały ujęte jako koszty uzyskania przychodów w 2012 r. ze względu na ich ujęcie w remanencie na 31 grudnia 2012 r., pomimo że koszty te zostały zakwalifikowane przez spółkę do kosztów w 2013 r., co wynika z prowadzonej przez nią ewidencji księgowej,
b) art. 15 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 4 i ust. 4h i art. 16 ust. 1 pkt 57a u.p.d.o.p. poprzez jego rażąco błędną wykładnię, sprzeczną z literalnym brzmieniem przepisu, polegającą na nierozróżnieniu składek na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez płatnika od składek na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez ubezpieczonego i nieuwzględnieniu w kosztach uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez ubezpieczonego, w efekcie błędne zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów jedynie wynagrodzenia netto i kwoty podatku (PIT-4) z pominięciem wysokości składki ubezpieczonego, a w konsekwencji zaniżenie kosztów uzyskania przychodów spółki za 2012 r. o ok. 250 tys. zł,
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
