Wyrok NSA z dnia 12 marca 2020 r., sygn. II OSK 1259/18
Inne
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon (spr.) Sędziowie sędzia NSA Roman Ciąglewicz sędzia del. WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka Protokolant sekretarz sądowy Eliza Wróbel po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2020 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej T. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 grudnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Gl 468/17 w sprawie ze skargi T. T. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie przeznaczenia do wykonywania świadczeń osobistych na rzecz obrony oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Gl 468/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.) oddalił skargę T. T. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] marca 2017 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydent Miasta Katowice z dnia [...] stycznia 2017 r., którą na podstawie art. 203 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1534 ze zm., zwanej dalej ustawą o powszechnym obowiązku obrony RP), przeznaczył T. T. do wykonania świadczeń osobistych na rzecz obrony.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł T. T. zaskarżając wyrok w całości.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono:
1. Naruszenie prawa materialnego;
a) art. 53 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 206a ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1430 ze zm.) w zw. z art. 178 ust. 1 oraz art. 8 ust. 2 Konstytucji RP poprzez jego nieprawidłową wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że:
nałożenie na skarżącego obowiązku świadczeń osobistych oraz wynikających z tego obowiązków faktycznych, nie ogranicza prawa skarżącego do wolności sumienia i wolności religii, z uwagi na domniemamy, administracyjny charakter świadczeń osobistych, podczas gdy w trakcie postępowania skarżący wyczerpująco wykazał, że ewentualne wykonanie przez niego ww. obowiązków będzie miało destrukcyjny i nieodwracalny wpływ na jego sumienie, wyznawane zasady moralne i życie duchowe.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
