Wyrok NSA z dnia 13 listopada 2020 r., sygn. I FSK 49/19
Podatek od towarów i usług
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (sprawozdawca), Sędzia WSA del. Bożena Dziełak, , po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 października 2018 r. sygn. akt I SA/Sz 509/18 w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 11 maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za grudzień 2016 r. oraz styczeń, kwiecień, maj, sierpień i wrzesień 2017 r. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
1. Zaskarżonym wyrokiem z 11 października 2018 r., sygn. akt I SA/Sz 509/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uwzględnił skargę P. sp. z o. o. (dalej "Spółka" lub "Skarżąca") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie (dalej "organ" lub "organ odwoławczy") z 11 maja 2018 r. w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za grudzień 2016 r. oraz styczeń, kwiecień, maj, sierpień i wrzesień 2017 r. i uchylił zaskarżone postanowienie wraz z poprzedzającym je postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. (dalej "Naczelnik Urzędu Skarbowego" lub "organ pierwszej instancji") z 21 lutego 2018 r.
Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie, Sąd pierwszej instancji wskazał, że w sprawie nastąpiło naruszenie art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, ze zm.), dalej "ustawa o VAT", w zw. z art. 212 i art. 219 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.), dalej "O.p.", albowiem postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu podatku naliczonego nad należnym zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej po upływie terminu wyznaczonego uprzednimi postanowieniami organu podatkowego do zwrotu ww. podatku. Naczelnik Urzędu Skarbowego bowiem, postanowieniami z 24 listopada 2017 r. (w zakresie dotyczącym sierpnia i września 2017 r.), z 30 listopada 2017 r. (w zakresie dotyczącym grudnia 2016 r.) oraz z 28 stycznia 2017 r. (w zakresie dotyczącym stycznia, kwietnia i maja 2017 r.) przedłużył termin dokonania wnioskowanego przez Skarżącą zwrotu podatku do 22 lutego 2018 r. Postanowieniem z 21 lutego 2018 r. zaś termin zwrotu za ww. miesiące został ponownie przedłużony do 30 sierpnia 2018 r., jednak postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki w trybie art. 152a O.p. 26 lutego 2018 r., a zatem po terminie zwrotu prolongowanym ww. poprzednimi postanowieniami. Sąd odwołał się przy tym do poglądu wyrażonego w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 kwietnia 2018 r., sygn. akt I FSK 255/17 (dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa,gov.pl; dalej "CBOSA"), w zakresie konieczności doręczenia przez organ podatkowy, a nie tylko sporządzenia i podpisania, postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu podatku przed upływem tego terminu, a także w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2018 r., sygn. akt II FSK 902/16, oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 21 czerwca 2017 r., sygn. akt III SA/Gl 263/17 (CBOSA), co do warunków skuteczności postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu podatku, którego doręczenie następuje za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
