Wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2019 r., sygn. I OSK 2146/17
Nieruchomości
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Monika Nowicka Sędzia del. WSA Jolanta Górska Protokolant asystent sędziego Katarzyna Kudrzycka po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2019 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. K. i K. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 1910/16 w sprawie ze skargi P. K. i K. K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 26 stycznia 2017 r., IV SA/Wa 1910/16 oddalił skargę P. K. i K. K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że będąca przedmiotem kontroli decyzja Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] maja 2016 r. została podjęta w ramach postępowania nieważnościowego, tj. trybu nadzwyczajnego wzruszenia ostatecznych decyzji administracyjnych. Prowadząc takie postępowanie organ administracji nie przeprowadza ponownie postępowania co do rozstrzygnięcia istoty sprawy, lecz bada wyłącznie, czy objęty tym postępowaniem akt administracyjny dotknięty jest jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa.
Skarżący formułując wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej m. st. Warszawy w sprawie wywłaszczenia za odszkodowaniem nieruchomości położonej w W. przy ul. A. pochodzącej z księgi wieczystej K. w części 2859 m2, oznaczonej jako działki nr [...] i [...] stanowiącej własność M. B. w części dotyczącej przyznanego odszkodowania, podnieśli zarzut rażącego naruszenia prawa polegający na tym, że zmarła 3 października 1969 r. właścicielka nieruchomości nie mogła być stroną zaskarżonej decyzji, a także rażące naruszenie art. 22 ustawy z 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1961 r., nr 18, poz. 94, dalej: "ustawa wywłaszczeniowa" lub "ustawa z 12 marca 1958 r.") z uwagi na nieprzeprowadzenie rozprawy i w konsekwencji niewysłuchanie biegłego na rozprawie. Powyższe zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Trafne jest stanowisko Ministra Infrastruktury i Budownictwa o braku przesłanek do uznania, że decyzja Prezydium w zakresie objętym wnioskiem o stwierdzenie nieważności została wydana z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., w tej sprawie nie wystąpiły żadne inne przesłanki z art. 156 § 1.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
