Wyrok NSA z dnia 28 listopada 2019 r., sygn. II FSK 152/18
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jan Rudowski, Sędzia NSA Beata Cieloch, Sędzia WSA - del. Alicja Polańska (sprawozdawca), Protokolant Agata Milewska, po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2019 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. S. i K. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 1640/16 w sprawie ze skargi J. S. i K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 8 marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od J. S. i K. S. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie kwotę 5400 (słownie: pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 1640/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. S.-S. i K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 8 marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. Jako podstawę prawną orzeczenia sąd pierwszej instancji wskazał art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.); dalej: "p.p.s.a.".
Z wyroku sądu pierwszej instancji wynika, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. wszczął postępowanie kontrolne wobec podatników w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2007- 2008. Małżonkowie złożyli zeznanie roczne PIT-36 za 2008 r., dokonując wspólnego opodatkowania dochodów, zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 2000 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.); dalej: "p.d.o.f.". Podatnik w kontrolowanym okresie prowadził działalność gospodarczą pod nazwą: P. [...]. Przedmiotem działalności była sprzedaż odpadów i złomu. Organ kontroli skarbowej stwierdził, że podatnik ujął w kosztach prowadzonej działalności w 2008 r. zakupy złomu w kwocie netto 3 968 071,85 zł wynikające z faktur dokumentujących fikcyjne zdarzenia gospodarcze dotyczące zakupów złomu wystawionych przez: R. [...] oraz J. [...], jak również wydatki w wysokości 1 378 zł na zakup złomu w postaci puszek aluminiowych niestanowiących kosztu uzyskania przychodów ze względu na udokumentowanie ich poniesienia jedynie dowodami wewnętrznymi. Natomiast, w zakresie przychodów uzyskanych z działalności gospodarczej w 2008 r. organ ustalił, że złom jedynie formalnie występujący w fakturach wystawionych przez R. [...] oraz J. [...] został następnie "zafakturowany" dla kolejnych nabywców. Środków pieniężnych przekazanych na rachunek bankowy podatnika z tytułu rzekomych dostaw złomu nie można zakwalifikować do przychodów z działalności gospodarczej, nie podlegają zatem one opodatkowaniu z tego tytułu, gdyż wynikają z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy. Nadto, organ uznał podatkową księgę przychodów i rozchodów podatnika za nierzetelną w oznaczonej części i decyzją z dnia 16 września 2015 r. określił podatnikom zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. w wysokości 311 107 zł. Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu kontroli skarbowej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
