Wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2019 r., sygn. I FSK 1262/17
W stanie prawnym obowiązującym przed dniem 9 listopada 2010 r., wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe w okresie poprzedzającym rozpoczęcie biegu terminu przedawnienia w żaden sposób nie rzutowało na bieg terminu przedawnienia.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Kołaczek, Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (sprawozdawca), Sędzia WSA del. Dominik Mączyński, Protokolant Katarzyna Nowik, po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2019 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. sp. z o.o. z siedzibą w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 404/16 w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od B. sp. z o.o. z siedzibą w O. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 14 marca 2017 r., sygn. III SA/Wa 404/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), oddalił skargę B. sp. z o.o. z siedzibą w O. (dalej "skarżąca", "strona" lub "spółka") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (dalej "organ" lub "organ odwoławczy") z 30 listopada 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006 r.
2. Skarga kasacyjna
Powyższy wyrok strona zaskarżyła w całości, zarzucając w skardze kasacyjnej naruszenie przepisów postępowania w rozumieniu art. 174 pkt 2 p.p.s.a., poprzez:
← wadliwe sporządzenie uzasadnienia polegające na braku zawarcia w nim podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz wyjaśnienia, co stanowiło naruszenie art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 oraz art. 141 § 4 zd. 1 p.p.s.a., albowiem Sąd pierwszej instancji nie przedstawił w uzasadnieniu orzeczenia własnego stanowiska, w odniesieniu do większości zarzutów zawartych w skardze, co jest równoznaczne z brakiem ujęcia w tym uzasadnieniu niezbędnych elementów w postaci podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz jej wyczerpującego wyjaśnienia. Zamiast tego - zdaniem strony - Sąd pierwszej instancji ograniczył się do przytoczenia stanowisk wyrażonych we wcześniejszych wyrokach sądowych wydanych wobec strony w podobnych sprawach, co spowodowało, że Sąd ten nie dokonał pełnej i prawidłowej kontroli legalności zaskarżonej decyzji, gdyż z uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika, aby Sąd zbadał wszystkie istotne aspekty rozpoznawanej sprawy. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji nie wywiązał się z obowiązku przeprowadzenia wszechstronnej i pełnej kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia organu podatkowego, a to sprawia, że wyrok ten uchyla się spod kontroli instancyjnej sprawowanej przez Naczelny Sąd Administracyjny;
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
