Wyrok NSA z dnia 18 października 2019 r., sygn. II FSK 3407/17
Do uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu niezbędne jest nie tylko zaistnienie konkretnego zdarzenia gospodarczego, polegającego na zakupie towaru lub usługi u konkretnego sprzedawcy, za konkretną cenę, ale i odpowiednie udokumentowanie tej operacji. Nie wystarczy wykazanie, że podatnik mógł gdziekolwiek nabyć towar lub usługę i wykorzystać je w działalności gospodarczej, aby wydatek ten móc zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Krzysztof Winiarski (sprawozdawca), Sędzia NSA Bogusław Dauter, Sędzia WSA (del.) Małgorzata Bejgerowska, Protokolant Piotr Stępień, po rozpoznaniu w dniu 18 października 2019 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 11 lipca 2017 r. sygn. akt I SA/Bk 326/17 w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z dnia 23 lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od M. W. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku kwotę 5400 (słownie: pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia11 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Bk 326/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę M.W. (dalej: "Skarżący", "Strona" lub "Podatnik") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z dnia 23 lutego 2017 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. Wskazany wyrok oraz inne orzeczenia sądów administracyjnych przywoływane w niniejszym wyroku publikowane są na stronach internetowych NSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl.
Ww. wyrok WSA w Białymstoku zapadł w następujących okolicznościach faktycznych:
Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. decyzją z dnia 8 grudnia 2016 r. określił Skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. w kwocie 59.997,00 zł, w miejsce zadeklarowanego w kwocie 6.571,00 zł. Przedmiotowym rozstrzygnięciem zwiększono przychody podatnika o kwoty niezaewidencjonowanego przychodu z tytułu sprzedaży usług budowlanych i towarów na łączną kwotę 7.551,71 zł oraz zakwestionowano prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu za 2012 r. w prowadzonej dokumentacji księgowej przez M. W. kwot netto w łącznej wysokości 184.074,07 zł, wynikających z faktur VAT wystawionych na jego rzecz przez Firmę K. sp. j. W ocenie organu pierwszej instancji czynności opisane w w/w fakturach faktycznie nie zostały dokonane.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
