Wyrok NSA z dnia 3 września 2019 r., sygn. II FSK 2949/17
Skutki podatkowe wnoszenia wkładów niepieniężnych w formie nieruchomości do spółki kapitałowej należy rozpatrywać na podstawie przepisów dotyczących przychodów z kapitałów pieniężnych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 7 i art. 17 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f., a nie w oparciu o przepisy dotyczące przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Babiarz, Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, Sędzia WSA (del.) Piotr Przybysz (sprawozdawca), Protokolant Krzysztof Zaleski, po rozpoznaniu w dniu 3 września 2019 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Rz 493/16 w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 22 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z kapitałów pieniężnych za 2011 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od A. M. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie kwotę 7500 (siedem tysięcy pięćset) złotych tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 12 stycznia 2017r., I SA/Rz 493/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu sprawy ze skargi A.M.(dalej: "Podatnik", "Strona" lub "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 22 kwietnia 2016r., nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z kapitałów pieniężnych za 2011 rok oddalił skargę. Wyrok ten, podobnie jak i pozostałe wyroki sądów administracyjnych przywołane poniżej, jest dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.
Sąd I instancji wskazał, że niesporne jest to, że Skarżący w roku podatkowym wniósł do kilku spółek mających osobowość prawną aport w postaci nieruchomości oraz udziałów we własności nieruchomości (niezabudowane działki) i w zamian za ten aport objął udziały w tych spółkach. Sąd uznał, że w niniejszej sprawie organy podatkowe prawidłowo zakwalifikowały przychód Skarżącego do źródła z kapitałów pieniężnych. W związku z tym Sąd za błędne uznał twierdzenie Skarżącego, że w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r., Nr 51, poz. 307 ze zm.; dalej "u.p.d.o.f."). Skutki podatkowe wnoszenia wkładów niepieniężnych w formie nieruchomości do spółki kapitałowej należy rozpatrywać na podstawie przepisów dotyczących przychodów z kapitałów pieniężnych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 7 i art. 17 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f., a nie w oparciu o przepisy dotyczące przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. Sąd wskazał, że twierdzenia Skarżącego, że przedmiot aportu stanowiła zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie są poparte żadną rzeczową argumentacją. Stwierdził, że nie budzi wątpliwości także to, że Skarżący w momencie wnoszenia aportu był właścicielem przedmiotu aportu i nie stanowiły one środków trwałych. Fakt, chociażby czasowego ewidencjonowania nieruchomości jako środka trwałego w spółce A., nie ma wpływu na skutki prawnopodatkowe w zakresie ustalenia kosztów uzyskania przez Skarżącego przychodu związanego z objęciem udziałów w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością w zamian za wniesienie tych nieruchomości aportem. Sąd stwierdził również, że prawidłowo organy dokonały proporcjonalnego rozliczenia kosztów nabycia w stosunku do powierzchni nieruchomości wniesionych aportem. Zdaniem Sądu jest to metoda, która w sposób najbardziej zbliżony do rzeczywistości pozwala na wyliczenie kosztów uzyskania przychodów. Stanowisko Skarżącego, że podatnik powinien mieć prawo do uwzględnienia wszelkich zmian, jakie zaszły na przedmiocie aportu i w następstwie do pomniejszenia przychodu również o wydatki poniesione na zwiększenie wartości rzeczy, czy fakt samego zwiększenia wartości wskutek innych zdarzeń, zdaniem Sądu I instancji nie znajduje oparcia w przepisach podatkowych relewantnych dla kontrolowanego roku podatkowego. Sąd nie dopatrzył się również zarzucanego w skardze naruszenia przepisów postępowania art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.; dalej: "Ordynacja podatkowa") poprzez brak wszechstronnego rozważenia i uwzględnienia istotnych okoliczności ujawnionych w postepowaniu.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
