Wyrok NSA z dnia 16 marca 2018 r., sygn. II OSK 2945/17
Budowlane prawo
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Siegień (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Grzegorz Czerwiński sędzia del. WSA Izabela Bąk - Marciniak Protokolant sekretarz sądowy Aleksandra Tokarczyk po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2018 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skarg kasacyjnych E. T. i J. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 4 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/Ol 1459/16 w sprawie ze skargi S. B. i M. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargi kasacyjne.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 22 czerwca 2017 r., po rozpoznaniu skargi S. B. i M. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Starosty M. z dnia [...] sierpnia 2016 r. Decyzją tą organ pierwszej instancji zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę wielorodzinnego budynku mieszkalnego z dwupoziomowym garażem podziemnym na działce nr ewid. [...], obręb [...], miasta M., wraz przyłączami: wodociągowym, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej (studnie chłonne), elektroenergetycznym oraz na budowę zjazdu indywidualnego z ul. O. i budowę chodnika z trzema miejscami parkingowymi na działkach nr ewid. [...], [...] i [...] obręb [...] miasto M., a także przebudowę ul. O. (zwężenie ulicy i budowa chodnika) na działkach nr ewid. [...], [...] i [...] obręb [...] miasto M.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w uzasadnieniu wyroku wskazał, że w okolicznościach niniejszej sprawy orzekające organy administracji architektoniczno-budowlanej powinny były zbadać zgodność przedmiotowej inwestycji z ustaleniami obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - uchwalonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w M. z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu śródmieścia w M., jako obszaru koncentracji usług ogólnomiejskich ([...]), z uwzględnieniem, przy dokonywaniu tej oceny art. 15 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r., poz. 778, z późn. zm.), zwanej dalej "u.p.z.p.". W powołanym art. 15 ust. 2 pkt 6 u.p.z.p., ustawodawca sformułował definicję wskaźnika "intensywności zabudowy". Zgodnie z tym przepisem, w planie miejscowym określa się obowiązkowo zasady kształtowania zabudowy oraz wskaźniki zagospodarowania terenu, maksymalną i minimalną intensywność zabudowy jako wskaźnik powierzchni całkowitej zabudowy w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej, minimalny udział procentowy powierzchni biologicznie czynnej w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej, maksymalną wysokość zabudowy, minimalną liczbę miejsc do parkowania w tym miejsca przeznaczone na parkowanie pojazdów zaopatrzonych w kartę parkingową i sposób ich realizacji oraz linie zabudowy i gabaryty obiektów.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
