Wyrok NSA z dnia 29 listopada 2018 r., sygn. II FSK 3426/16
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jan Rudowski, Sędzia NSA Jan Grzęda (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Małgorzata Bejgerowska, Protokolant Justyna Nawrocka, po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2018 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej C. L. i J. L. - wspólników [...] s.c. w A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 31 sierpnia 2016 r. sygn. akt I SA/Bk 66/16 w sprawie ze skargi C. L. i J. L. - wspólników [...] s.c. w A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z dnia 24 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności płatnika z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za okres od stycznia do października 2013 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od C. L. i J. L. - wspólników [...] s.c. w A. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku kwotę 2400 (słownie: dwa tysiące czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2016 r., o sygn. akt I SA/Bk 66/16, oddalił skargę C. L. i J. L. - wspólników Przedsiębiorstwa [...] s.c. w A. (dalej jako: "strona", "spółka" lub "skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z dnia 24 listopada 2015 r., nr [...], w przedmiocie określenia wysokości zaliczek niepobranych przez płatnika i niewpłaconych na konto urzędu skarbowego za miesiące od stycznia do października 2013 r.
Sąd pierwszej instancji przedstawił w wyroku następujący stan sprawy.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w A. decyzją z dnia 10 sierpnia 2015 r. określił spółce wysokość zaliczek niepobranych przez płatnika i niewpłaconych na konto urzędu skarbowego za miesiące od stycznia do października 2013 r. w łącznej kwocie 18.808,00 zł.
Po rozpoznaniu odwołania wspólników spółki, Dyrektor Izby Skarbowej w Białymstoku decyzją z dnia 24 listopada 2015 r. utrzymał w mocy powyższą decyzję organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia wskazano, że w dniu 1 sierpnia 2012 r. spółka zawarła z R. Sp. z o.o. (w skrócie: "spółka R."), jako firmą mającą świadczyć usługę tzw. "outsourcingu personalnego", umowę porozumienia między zakładami, na podstawie art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 917 ze zm. - w skrócie: "K.p."). W dniu 1 września 2012 r. strony zawarły kolejną umowę, tj. umowę o świadczenie usług, na mocy której skarżąca (jako usługobiorca) zleciła spółce R. (jako usługodawcy) wykonywanie usług będących przedmiotem działalności skarżącej. Usługodawca do realizacji usług miał oddelegować wykonawców, którymi były osoby zatrudnione w skarżącej i formalnie zostały przejęte przez spółkę R. od dnia 1 września 2012 r. W imieniu skarżącej sprawami pracowniczymi zajmował się T. L. Następnie w dniu 31 października 2012 r. na mocy kolejnej umowy porozumienia, w miejsce spółki R., w trybie art. 231 K.p., weszła spółka [....] Sp. z o.o. (w skrócie: "spółka K."). Analogiczną umowę o świadczenie usług, jak ze spółką R., skarżąca zawarła ze spółką K. w dniu 1 listopada 2012 r. W imieniu skarżącej występował T. L., a spółkę K. reprezentowała H. K.. Następnie w dniu 1 marca 2013 r. takiej samej treści umowę porozumienia skarżąca spółka zawarła ze Spółką S.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
