Wyrok NSA z dnia 16 listopada 2018 r., sygn. II FSK 71/17
Interpretacje podatkowe; Podatek dochodowy od osób fizycznych
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jerzy Płusa, Sędzia NSA Tomasz Kolanowski (sprawozdawca), Sędzia NSA (del.) Anna Maria Świderska, Protokolant Agata Milewska, po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2018 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A.G.-F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 2629/15 w sprawie ze skargi A.G.-F. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 13 lipca 2015 r. nr IPPB4/4511-568/15-2/JK w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od A.G.-F.na rzecz Szefa Krajowej Administracji Skarbowej kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 20 lipca 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 2629/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. G.-F. (dalej jako "Skarżąca") na interpretację indywidualną Ministra Finansów (organ upoważniony - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie) z dnia 13 lipca 2015 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Przedstawiając w uzasadnieniu wyroku stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych umorzenia przez bank odsetek karnych.
We wniosku został opisany następujący stan faktyczny.
Skarżąca jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym. W 2009 r. Skarżąca wraz z małżonkiem zaciągnęła w banku kredyt hipoteczny na zakup niezabudowanej nieruchomości gruntowej. Za środki pochodzące z udzielonego przez bank kredytu nabyto ww. nieruchomość na prawach wspólności ustawowej. Całkowita spłata kredytu miała nastąpić w 2049 r. W 2014 r. - w związku z niemożnością dalszej spłaty kredytu i prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym - Skarżąca z małżonkiem zawarli z bankiem, w formie aktu notarialnego, umowę o świadczenie w miejsce wykonania (dalej także jako "umowa"). Na podstawie umowy, w celu zwolnienia siebie z obowiązku zwrotu części solidarnego długu, przenieśli oni na rzecz banku w trybie art. 453 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "k.c.", własność zakupionej na kredyt nieruchomości. W szczególności, wartość przejętej nieruchomości została zaliczona na poczet zaległości z tytułu kapitału kredytu, odsetek umownych oraz części odsetek określonych jako odsetki karne. Jednocześnie, zgodnie z treścią umowy, bank umorzył część istniejącego zadłużenia w wysokości przekraczającej wartość przejmowanej nieruchomości, określonego w umowie jako część odsetek karnych oraz dodatkowe koszty. W tym zakresie doszło do zwolnienia Skarżącej i jej małżonka z długu na podstawie art. 508 k.c.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
