Wyrok NSA z dnia 3 października 2017 r., sygn. I FSK 929/17
Każde orzeczenie TSUE, dające podatnikowi podstawę do żądania stwierdzenia nadpłaty będzie skutkować obowiązkiem po stronie organu podatkowego, aby stwierdził taką nadpłatę na podstawie art. 74 Ordynacji podatkowej. Inaczej mówiąc, orzeczenie TSUE musi generować sytuację kwalifikowaną jako stan powstania nadpłaty, a ściślej rzecz ujmując: stan, który może zostać przez podatnika wykorzystany dla wykazania istnienia nadpłaty.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Artur Mudrecki, Sędzia NSA Danuta Oleś (sprawozdawca), Sędzia WSA del. Agnieszka Jakimowicz, Protokolant Katarzyna Łysiak, po rozpoznaniu w dniu 3 października 2017 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w L. (obecnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w L.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Lu 914/16 w sprawie ze skargi Gminy P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 31 sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty oprocentowania nadpłaty w podatku od towarów i usług za styczeń - kwiecień i lipiec - grudzień 2011 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. na rzecz Gminy P. kwotę 180 (słownie: sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 10 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Lu 914/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpatrzeniu skargi Gminy P., uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z 31 sierpnia 2016 r. w przedmiocie odmowy wypłaty oprocentowania nadpłaty w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do kwietnia i od lipca do grudnia 2011 r. wraz z poprzedzającą ją decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z 26 lutego 2016 r.
W uzasadnieniu przedmiotowego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że Gmina P., działając na podstawie art. 74 pkt 1 oraz art. 78 § 5 Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm. - dalej "Ordynacja podatkowa"), wniosła o zwrot nadpłaty w podatku od towarów i usług wraz z oprocentowaniem za styczeń, luty, marzec, kwiecień, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2011 r. Do wniosku dołączyła korekty deklaracji VAT-7 za ww. okresy rozliczeniowe. W korygowanych deklaracjach Gmina P. dokonała centralizacji rozliczeń Gminy, ZGK oraz jednostek budżetowych Gminy (dotychczas zwolnionych podmiotowo z tego podatku na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług) oraz zwiększyła podatek naliczony do odliczenia o nieujmowany we wcześniejszych rozliczeniach podatkowych podatek VAT naliczony wynikający z faktur VAT dotyczący budowy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, która jest wykorzystywana do czynności opodatkowanych VAT. Z uzasadnienia wniosku wynika, iż nadpłaty wykazane w złożonych korektach deklaracji VAT-7 powstały wskutek wydania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej "TSUE") wyroku z 29 września 2015 r. w sprawie Gminy Wrocław w sprawie o sygn. akt C-276/14 (opublikowanego w dniu 16 listopada 2015 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej Seria C Nr 381).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
