Wyrok NSA z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. II FSK 1950/15
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Dumas, Sędziowie: NSA Jerzy Rypina, WSA del. Wojciech Stachurski (sprawozdawca), Protokolant Szymon Mackiewicz, po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2017 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej K. K. i O. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Łd 1178/14 w sprawie ze skargi K. K. i O. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 8 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od K. K. i O. K. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi kwotę 2.400 (dwa tysiące czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok sądu pierwszej instancji.
Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2015 r. sygn. I SA/Łd 1178/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę K. K. i O. K.
na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 8 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2009.
Z uzasadnienia wyroku wynika, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w L. decyzją z dnia 10 czerwca 2014 r. określił skarżącym zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2009 r. w kwocie 60.702 zł. Przeprowadzone postępowanie kontrolne wykazało, że O. K., prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą PPHU "R.", zawyżył koszty uzyskania przychodów o kwotę 163.018,13 zł, na skutek zaliczenia do nich 9 faktur stwierdzających fikcyjny zakup materiałów budowlanych, wystawionych przez "M." Sp. z o.o. w L., czym naruszył art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z poźn. zm. - dalej jako "u.p.d.o.f.").
Organ pierwszej instancji stwierdził, że w świetle zgromadzonych dowodów wszelkie prace budowlane jak i sprzedaż materiałów budowlanych, zafakturowane przez "M." na rzecz innych podmiotów, w tym na firmę podatnika - PPHU "R.", musiałyby wykonywać: firma "H." W. D., "B." J. M. lub G. [...] "C." P. D. Z akt sprawy wynika, iż W. D. w tym okresie wystawił z tytułu usług budowlanych (a nie dostawy towarów), faktury VAT na sumę brutto 15.760.150 zł na rzecz firm "C." oraz "M." Spółka z o.o., których właścicielem był P. D. Odnośnie do firmy "B." organ wyjaśnił, że J. M. w marcu 2008 r. zarejestrował działalność gospodarczą pod ww. nazwą, a zabrany materiał dowodowy wskazuje, że firma działała na podobnych zasadach jak M., tj. nie posiadała pracowników (zgodnie z pismem z ZUS), a poza samochodem marki T. nie posiadała innych środków trwałych, co wynika z ewidencji środków trwałych. Z rejestrów zakupu "B." oraz podatkowej księgi przychodów i rozchodów wynika, iż jedynym dostawcą tej firmy w zakresie usług budowlanych była firma "H." W. D. Co więcej w księdze tej J. M. nie zarejestrował żadnych dostaw materiałów budowlanych do firmy M. Brak jest również zapisów świadczących o tym, że mógł nabyć towary (materiały budowlane), które mogłyby być następnie przedmiotem odsprzedaży do spółki M.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
