Wyrok NSA z dnia 17 listopada 2016 r., sygn. I GSK 64/15
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Zielińska (spr.) Sędziowie NSA Janusz Zajda Henryk Wach Protokolant Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2016 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Spółki A z siedzibą w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 października 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 992/14 w sprawie ze skargi Spółki A z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Spółki A z siedzibą w S. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie 135 zł (sto trzydzieści pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
I
Wyrokiem z dnia 22 października 2014 r. (sygn. akt I SA/Sz 992/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zw. dalej "p.p.s.a."), oddalił skargę Spółki A z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z dnia [...] czerwca 2014 r. (nr [...]), którą organ ten uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Szczecinie z dnia [...] listopada 2010 r. i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy, określając skarżącej spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za luty 2005 r. w wysokości [...] zł (w miejsce zadeklarowanej przez spółkę kwoty podatku w wysokości [...] zł).
Zaskarżona decyzja została wydana po ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ odwoławczy z uwagi na uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie prawomocnym wyrokiem z dnia 16 października 2013 r. (sygn. akt I SA/Sz 828/13) poprzednio wydanej w tej sprawie decyzji Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z dnia [...] maja 2013 r.
Sąd pierwszej instancji wskazał w swoim rozstrzygnięciu z dnia 22 października 2014 r. ustalenia faktyczne i stanowisko Dyrektora Izby Celnej wyrażone w ponownie przeprowadzonym postępowaniu odwoławczym. Organ ten ustalił, że u skarżącej spółki została przeprowadzona kontrola podatkowa, która dotyczyła przestrzegania przepisów prawa podatkowego w zakresie obrotu gazem płynnym w okresie od 1 stycznia do 30 czerwca 2005 r. Wskazano, że spółka prowadziła działalność w formie składu podatkowego i dokonywała zakupu gazu płynnego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy oraz dokonywała jego sprzedaży zarówno w butlach, jak i luzem. W wyniku sprawdzeń przeprowadzonych i odbiorców gazu stwierdzono rozbieżności dotyczące rzeczywistej ilości gazu nabytego przez nich od skarżącej spółki w warunkach zwolnienia od akcyzy. Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że we wskazanym wyżej, wydanym w tej sprawie wyroku z dnia 16 października 2013 r. WSA w Szczecinie odniósł się do skutków poszczególnych braków oświadczeń nabywców gazu płynnego. W szczególności w odniesieniu do braku polegającego na niewskazaniu typu lub rodzaju urządzenia grzewczego WSA uznał, że jeżeli z treści oświadczenia wynika, iż nabywca posiada urządzenie określonej marki - producenta urządzeń grzewczych, bądź posiada określone urządzenie grzewcze, to można z takiego oświadczenia wyprowadzić wniosek, że nabywca nie zużył gazu do napędu pojazdów samochodowych, natomiast jeśli nie wskazano ani typu ani rodzaju urządzenia grzewczego, to wówczas rzeczywiście organ podatkowy nie jest w stanie skontrolować, czy zużycie gazu nie nastąpiło w celu napędu pojazdów samochodowych. Rozpoznając ponownie sprawę, Dyrektor Izby Celnej po raz kolejny poddał ocenie stwierdzone wadliwości formalne oświadczeń - w kontekście wskazań co do dalszego postępowania zawartych we wspomnianym wyroku WSA. W konsekwencji uznał za odpowiadające prawu 13 oświadczeń o przeznaczeniu gazu płynnego do celów innych niż do napędu pojazdów samochodowych (zakwestionowanych uprzednio przez organ I instancji w decyzji z [...] listopada 2010 r.). Natomiast w stosunku do pozostałych 2 oświadczeń (złożonych przez M. S. oraz B. N.), w których nie wskazano zarówno typu, jak i rodzaju urządzenia grzewczego, Dyrektor Izby Celnej uznał, że nie spełniają one wymogów określonych w § 15 ust. 8 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2006 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 97, poz. 966 ze zm.), bowiem zawierają uchybienia formalne uniemożliwiające kontrolę zużycia gazu, a w konsekwencji skutkujące utratą prawa do zwolnienia od podatku akcyzowego.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
