Wyrok NSA z dnia 5 lipca 2016 r., sygn. II GSK 377/15
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz Sędzia NSA Gabriela Jyż (spr.) Sędzia del. WSA Magdalena Maliszewska Protokolant Kacper Tybuszewski po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2016 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 23 października 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 885/14 w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. wyrokiem z dnia 23 października 2014 r. oddalił skargę M. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym:
W wyniku przeprowadzonej w F. T. - H., prowadzonej przez skarżącego, kontroli przedmiotem, której były regulacje związane z przestrzeganiem przepisów dotyczących czasu pracy kierowców, przestrzeganiem przepisów ustawy o transporcie drogowym oraz regulacji z zakresu wykonywania przewozów i przestrzegania przepisów o ruchu drogowy, obejmującej okres od 1 października 2012 do 31 lipca 2013 r., stwierdzono, że zatrudniony u strony kierowca P. P. kierując pojazdem nie wykonywał prawidłowych przerw w jeździe czym przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerw o czas powyżej 15 minut do 30 minut oraz kolejne następne rozpoczęte 30 minut. Stwierdzone naruszenia dotyczyły: 9 kwietnia, 10, 17, 21 i 22 maja, 19 czerwca oraz 3 i 31 lipca 2013 r.
Ustalenia te stały się podstawą decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2013 r., którą nałożono na skarżącego karę w łącznej wysokość 4.400 zł.
Objętą skargą decyzją Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji stwierdzając, że wobec ustalonych na podstawie analizy wykresówek kierowcy naruszeń w czasie pracy polegających na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu zasadnie nałożono na skarżącego karę. Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do zastosowania art. 12 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r., nr 561/2006 w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego [...] (Dz. UE. L. 2006.102), pozwalającego kierowcy na odstąpienie od norm czasowych w celu umożliwienia dojazdu do odpowiedniego miejsca postoju. Wskazał, że przyczyny odstępstwa powinny być naniesione przez kierowcę odręcznie na wykresówce, wydruku z urządzenia rejestrującego lub planie pracy najpóźniej po przybyciu do miejsca pozwalającego na postój. Kierowca skarżącego adnotacji takich dokonywał dopiero po zakończeniu zadania przewozowego pomimo tego, że w trakcie przejazdu kilkakrotnie się zatrzymywał, wobec czego miał możliwość dokonania stosownych wpisów.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
