Wyrok NSA z dnia 2 grudnia 2016 r., sygn. II FSK 1748/16
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jerzy Płusa, Sędzia NSA Stefan Babiarz (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Ewa Radziszewska - Krupa, Protokolant Piotr Stępień, po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2016 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 lutego 2016 r. sygn. akt I SA/Łd 1390/15 w sprawie ze skargi B. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 5 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) odstępuje od zasądzenia od B. T. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 18 lutego 2016 r., I SA/Łd 1390/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę B. T. (zwanej dalej skarżącą) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 5 października 2015 r.
w przedmiocie określenia obowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r.
2. Ze stanu sprawy przyjętego przez sąd pierwszej instancji wynika, że skarżąca w 2010 r. prowadziła działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług budowlanych, w szczególności usług związanych z budową kanalizacji sanitarnych.
Strona poinformowała organ kontroli skarbowej, że cała dokumentacja księgowa wraz z dowodami źródłowymi przedsiębiorstwa za lata 2006, 2009 i 2010 uległa zniszczeniu w pożarze, do którego doszło w siedzibie firmy na skutek zwarcia instalacji elektrycznej.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej
w dniu 14 lipca 2015 r. wydał decyzję określającą stronie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r.
Decyzją z dnia 5 października 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi podzielił stanowisko organu I instancji w zakresie uznania, że faktury zaliczone przez skarżącą do kosztów, a wystawione przez D. M. nie dokumentowały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. W konsekwencji nie mogły stanowić podstawy zapisów w księdze rachunkowej i dowodu poniesienia kosztów przez stronę. Organ odwoławczy, powołując się na art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm. - dalej: u.p.d.o.f.), stwierdził, że podstawą do odliczenia od przychodu kosztów jego uzyskania jest należyte udokumentowanie poniesienia danego wydatku. Wskazał dalej, że przeprowadzone postępowanie kontrolne wykazało, iż D. .M nie prowadził działalności gospodarczej, a jedynie wystawiał "puste" faktury bez pokrycia towarowego. W zakresie spalonej dokumentacji zaznaczył, że odtworzono dowody źródłowe potwierdzające przychody w wysokości 9.149.082,44 zł, co stanowiło ok. 44% przychodów deklarowanych przez stronę
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
