Wyrok NSA z dnia 15 grudnia 2016 r., sygn. II FSK 2297/16
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Grażyna Nasierowska, Sędzia NSA Beata Cieloch, Sędzia NSA Andrzej Jagiełło (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej L. C. i J. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 maja 2016 r. sygn. akt I SA/Rz 110/16 w sprawie ze skargi L. C. i J. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 26 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od L. C. i J. C. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie kwotę 7 200 (słownie: siedem tysięcy dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
II FSK 2297/16
Uzasadnienie
1.1 Zaskarżonym wyrokiem z dnia 10 maja 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 110/16, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej p.p.s.a., oddalił skargę J.C. i L.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 26 listopada 2015 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 rok. 1.2 Ze stanu sprawy przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynika, że decyzją z dnia 26 listopada 2015r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Rzeszowie, po rozpatrzeniu odwołania J.C. i L.C. (dalej: podatnicy/skarżący) od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 23 marca 2015r., określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008r. w wysokości 247.448,00zł, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Z akt sprawy wynika, że skarżący złożyli w Urzędzie Skarbowym w B. zeznanie PIT-36 za 2008r., w którym wykazali m.in. należny podatek dochodowy w wysokości 22.002,00zł. Na skutek postępowania kontrolnego prowadzonego wobec podatników organ zweryfikował to rozliczenie, w związku z wynikami postępowania kontrolnego wobec J.C. (dalej: podatnik) w zakresie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej pod nazwą B. J.C. Organ kontrolny ustalił m.in., że podatnik zaewidencjonował w ciężar kosztów uzyskania przychodów 19 faktur zakupu usług budowlanych na łączną kwotę 562.000,00 zł, wystawionych przez "A" Sp. z o.o. w K. - dalej "A", "G" Sp. z o.o. w L. - dalej "G", "K" Sp. z o.o. w K. - dalej "K" i "R" Sp. z o.o. w P. - dalej "R". Powołując się na wyniki postępowania dowodowego organ I instancji stwierdził, że faktury te nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, ponieważ roboty budowlane nie zostały wykonane przez wystawców tych faktur, a co za tym idzie podatnik nie poniósł wydatków tam wskazanych. W ocenie organu, takie stanowisko jest uzasadnione wobec faktu, że podmioty wymienione na fakturach pod wskazanymi adresami nie prowadziły działalności gospodarczej, nie posiadały organów uprawnionych do reprezentacji, nie zatrudniały pracowników, ani nie posiadały składników majątkowych umożliwiających prowadzenie działalności. Wszystkie te podmioty były powiązane z R.A., który posiadał pieczęcie tych "firm", oraz ich "prezesów", a ponadto kontrolował te podmioty i podejmował decyzje w zakresie ich funkcjonowania. Organ dodał też, że podatnik nie przedstawił żadnych obiektywnych dowodów potwierdzających, że kwestionowane usługi zostały wykonane i dokonana została za nie zapłata, a ponadto nie dołożył należytej staranności dla sprawdzenia rzetelności tych "firm", szczególnie w sytuacji, gdy ich usługi miała oferować ta sama osoba - R.A., a firmy te miały siedziby w różnych, odległych miastach. Organ nie kwestionował przy tym faktycznego wykonania przedmiotowych robót budowlanych na rzecz zleceniodawców przedsiębiorstwa B, a jedynie fakt ich wykonania przez podmioty wskazane na fakturach. W związku z powyższym Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w R. uznał, że wydatki wynikające z zakwestionowanych faktur nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art.22 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. Nr 14 z 2000r., poz. 176 ze zm.- dalej: u.p.d.o.f.) i określił podatnikom zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008r. w wysokości 247.448,00zł. Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z art.22 ust.1 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym w 2008r., kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art.23. Oznacza to, że kosztem uzyskania przychodów może być każdy wydatek, który pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym ze źródłem przychodów i został poniesiony w celu jego osiągnięcia lub zachowania bądź zabezpieczenia jego źródła, został rzeczywiście poniesiony w rozumieniu ustawy w określonej kwocie i jest to udokumentowane w sposób nie budzący wątpliwości, a ponadto nie został wymieniony w art.23 ust.1 u.p.d.o.f. Udokumentowanie wydatku jedynie pod względem formalnym tj. dysponowanie fakturą, nie jest wystarczające do zaliczenia go do kosztów w rachunku podatkowym - konieczne jest również wykazanie, że zdarzenie gospodarcze opisane na fakturze rzeczywiście miało miejsce.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
