Wyrok NSA z dnia 5 października 2016 r., sygn. II FSK 2191/14
Usługi ubezpieczeniowe są niepodzielne, a likwidacja szkód jest ich elementem, który można outsourcingować.
Gazeta Prawna nr 194/2016
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Grażyna Nasierowska, Sędzia NSA Bogusław Dauter, Sędzia NSA Tomasz Zborzyński (sprawozdawca), Protokolant Anna Rembowska, po rozpoznaniu w dniu 21 września 2016 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Y. [...] sp. z o.o. z siedzibą w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 1479/13 w sprawie ze skargi Y. [...] sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 28 października 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy od 1 kwietnia 2008 r. do 31 marca 2009 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Y. [...] sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w R. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi kwotę 5400 (słownie: pięć tysięcy czterysta ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Y [...] z siedzibą w R. (obecnie:
w likwidacji) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy od dnia 1 kwietnia 2008 r. do dnia 31 marca 2009 r.
Stan sprawy Sąd przedstawił w sposób następujący:
Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Łodzi decyzją z dnia 25 marca 2013 r. określił zobowiązanie skarżącej Spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy od dnia 1 kwietnia 2008 r. do dnia 31 marca 2009 r. w kwocie 253.940 zł, stwierdzając zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o kwotę 3.405.754,59 zł, wynikające z wykazania tych kosztów na podstawie 125 faktur zakupu złomu, nie dokumentujących rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.
Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi decyzją z dnia 28 października 2013 r. decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej utrzymał w mocy. Odnosząc się do poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych wskazał, że samochody o numerach rejestracyjnych, figurujących w dokumentacji skarżącej Spółki, nie mogły przewieźć nabytej ilości złomu, pracownicy skarżącej nie potwierdzili nabycia złomu od wystawców faktur, a skarżąca - za wyjątkiem jednego przypadku - występowała do urzędów skarbowych z zapytaniami o wiarygodność kontrahentów bądź już po przyjęciu od nich znacznej liczby faktur, bądź z zapytaniami takimi w ogóle nie występowała. Tymczasem działalność tych kontrahentów polegała jedynie na wystawianiu faktur sprzedaży złomu, bez dysponowania towarem opisanym w tych fakturach. Skarżącej dano możliwość zastąpienia faktur innymi środkami dowodowymi, niemniej przesłane po upływie roku dokumenty obrazujące gospodarkę magazynową skarżącej również okazały się nierzetelne, zawierając nieprawdziwe numery rejestracyjne samochodów przywożących złom, a także dokumentując wypłaty gotówkowe przy braku wystarczających środków w kasie. Powoduje to, że złom nabyty przez skarżącą w istocie pochodził z nieustalonego źródła, a posłużenie się nierzetelnymi fakturami do udokumentowania kosztów uzyskania przychodów spowodowało uznanie ksiąg podatkowych Spółki za nierzetelne w tym zakresie i ustalenie podstawy opodatkowania z pominięciem kosztów udokumentowanych nierzetelnymi fakturami.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
