Wyrok NSA z dnia 4 grudnia 2015 r., sygn. I OSK 776/14
Stwierdzenie nieważności decyzji skutkuje wyeliminowaniem ostatecznej decyzji administracyjnej z obrotu. Następuje to w wyniku przeprowadzenia postępowania przewidzianego w art. 156 k.p.a., którego przedmiotem jest sprawa procesowa. Organ nie rozpoznaje w nim merytorycznie sprawy, a działa de facto kasatoryjnie.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska, Sędzia NSA Irena Kamińska, Sędzia del. WSA Andrzej Góraj (spr.), Protokolant starszy inspektor sądowy Kamil Wertyński, po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2015 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. C., B. B., A. Ł. i E. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 972/13 w sprawie ze skargi M. C., B. B., A. Ł. i E. Z. na decyzję Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lutego 2013 r. [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wyrokiem z 28 listopada 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 972/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi M. C., A. Ł., B. B. i E. Z. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia, oddalił skargę.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy :
Orzeczeniem z dnia [...] września 1953 r. nr [...] Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie orzekło w punkcie 11 o wywłaszczeniu nieruchomości położonej w Krakowie, oznaczonej jako l.kat. [...] , o powierzchni 3837m", zapisanej w KW Nr [...] , stanowiącej własność Z. Z.
Pismem z dnia 20 marca 2007 r. M. C., B. B., A. Ł. i E. Z. - spadkobierczynie zastępowane przez adwokata, wystąpiły z wnioskiem o stwierdzenie nieważności ww. orzeczenia, zarzucając rażące naruszenie przepisów art. 5 ust. 1 i ust. 2 , art. 7 ust. 3 pkt 3, art. 8 ust. 1 i ust. 4, art. 18 ust. 1, art. 19 ust. 2 i art. 20 ust. 2 dekretu z dnia 26 kwietnia 1949 r. o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych. Zarzucono, iż zezwolenie Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego na nabycie nieruchomości wydane zostało bez wymaganej przepisami dekretu opinii Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej oraz, że podpisane zostało przez Zastępcę Przewodniczącego. Wnioskodawcy wskazali, iż naruszono przepisy właściwego postępowania wywłaszczeniowego m.in. w kwestii dobrowolnego odstąpienia nieruchomości poprzez skrócenie w zawiadomieniu 15-dniowego terminu do zawarcia umowy kupna lub zamiany nieruchomości do 5 dni, poprzez usunięcie wywłaszczonych właścicieli z nieruchomości zanim zaoferowano nieruchomość zamienną, a także na skutek niewłaściwego ich zawiadomienia o rozprawie wywłaszczeniowej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
