Wyrok NSA z dnia 12 listopada 2015 r., sygn. I OSK 340/14
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jolanta Rudnicka sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) sędzia del. WSA Andrzej Góraj Protokolant sekretarz sądowy Justyna Stępień po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2015 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej I. S. i B. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 624/13 w sprawie ze skargi I. S. i B. P. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [....] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od I. S. i B. P. solidarnie na rzecz Ministra Skarbu Państwa kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 października 2013 r. (sygn. akt I SA/Wa 624/13), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę I. S. i B. P. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] odmawiającą potwierdzenia prawa do rekompensaty.
Wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:
Decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...], Wojewoda M., orzekając na zasadzie art. 156 §1 pkt 2 k.p.a., stwierdził nieważność zaświadczenia Kierownika Urzędu Rejonowego w W. z dnia [...] grudnia 1990 r., wydanego w trybie art. 212 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741), a stwierdzającego, że I. S. i B. P., są osobami uprawnionymi do rekompensaty za mienie pozostawione przez M. P. i E. P. poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej. W zaświadczeniu tym, zgodnie z wówczas poczynionymi przez organ ustaleniami, uznano, iż M. P. i E. P. pozostawili, w związku z wojną rozpoczętą w 1939 r., mienie w miejscowości W. (obecnie Białoruś).
W uzasadnieniu decyzji, jako rażące naruszenie prawa, Wojewoda M. wskazał na wydanie w/w zaświadczenia w sytuacji, w której organ nie dysponował postanowieniem stwierdzającym nabycie spadku po zmarłym M. P. - współwłaścicielu pozostawionego mienia. W motywach zaś decyzji Ministra Skarbu Państwa z dnia [....] maja 2009 r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Wojewody, dodatkowo podkreślono również, że wspomniane wyżej zaświadczenie zostało oparte jedynie na, niepoświadczonch za zgodność z oryginałem, tłumaczeniach "zaświadczeń" złożonych prawdopodobnie w języku rosyjskim a których również w aktach sprawy nie było.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
