Wyrok NSA z dnia 6 listopada 2015 r., sygn. II FSK 2375/13
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jacek Brolik, Sędzia NSA Beata Cieloch (sprawozdawca), Sędzia del. NSA Danuta Małysz, Protokolant Katarzyna Łysiak, po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2015 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 3264/12 w sprawie ze skargi M. Z. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 9 sierpnia 2012 r., nr DD3/033/24/CRS/12/09/PK-115 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Ministra Finansów na rzecz M. Z. kwotę 180 (słownie: sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
I.1. Wyrokiem z dnia 14 maja 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 3264/12, w sprawie ze skargi M. Z., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zmianę interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia 9 sierpnia 2012 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
I.2. W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśniono, że w dniu 19 lutego 2008 r. skarżąca złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wskazując, że była klientką developera, który w latach 1999-2001 realizował budowę kompleksu mieszkaniowo-usługowo-handlowego. W oparciu o umowy zawarte z klientami developer pobierał zaliczki na poczet budowy, udokumentowane fakturami VAT, na podstawie których klienci developera, w tym skarżąca, korzystali z ulg podatkowych na cele budownictwa mieszkaniowego. W zeznaniach rocznych za lata 1999-2001 strona odliczyła od podatku dochodowego ulgę w kwocie 30.590 zł. Postanowieniem z dnia 15 lutego 2002 r. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy ogłosił upadłość developera, a nieruchomość z rozpoczętą budową weszła w skład masy upadłości. Z uwagi na brak środków inwestycja została wstrzymana. Syndyk wypowiedział umowy realizacyjne, a wierzyciele zgłosili swoje roszczenia do listy wierzytelności. Na listę wierzytelności wpisana została także wierzytelność skarżącej z tytułu wpłat na budowę mieszkania w kwocie 159.100 zł. Działania podjęte przez drugiego syndyka pozwoliły na pozyskanie źródeł finansowania dalszej budowy. Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2004 r. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy udzielił syndykowi zgody na prowadzenie działalności gospodarczej i kontynuowanie budowy w oparciu o pozwolenia na budowę wydane upadłemu developerowi. W związku z podjęciem budowy zainteresowani wierzyciele mogli z syndykiem ponownie zawrzeć umowy na lokale mieszkalne (te same lub podobnie usytuowane), na budowę których dokonywali wpłat przed upadłością. Wiązało się to w przypadku skarżącej z koniecznością uiszczenia wstępnej dopłaty w kwocie 132.486,87 zł spowodowanej zaliczeniem wierzytelności zgłoszonych do listy wierzytelności w 70% (wstępnie prognozowany zwrot kwoty wpłaconej na zakup mieszkania u developera), wzrostem ceny m² mieszkania oraz naliczeniem podatku od towarów i usług. Syndyk sprzedał następnie całe przedsiębiorstwo firmie, która przejęła zawarte przez niego umowy developerskie. Ponieważ wynik upadłości okazał się lepszy niż przewidywany, zwrot kwot wpłaconych na mieszkania u upadłego developera wynosi obecnie 96%. Planowany ostateczny plan podziału wierzytelności może tę kwotę powiększyć o około 0,5%. Umowy zawarte z syndykiem zobowiązywały do dopłat uwzględniających tylko zwroty w wysokości około 70%. Tym samym wypracowany przez syndyka lepszy wynik ekonomiczny stworzył w rozliczeniach nadpłatę kwoty, jaka musi być zwrócona bezpośrednio wierzycielom. Sytuacja ta powstała jedynie ze względu na długotrwałe procedury sądowe, zaskarżenia planów podziału przedłużające moment faktycznej wypłaty środków i rozliczeń z nowym właścicielem przedsiębiorstwa. W rezultacie powstała tzw. nadpłata zwracana w gotówce. Gdyby nie powyższe okoliczności, cała kwota zwracana przez syndyka wierzycielom kontynuującym budowę zostałaby zaliczona na poczet budowanego lokalu, a dopłaty gotówkowe byłyby zdecydowanie mniejsze. Skarżąca zaznaczyła, że spełniony został warunek celowościowy budowy lokalu mieszkalnego, ponieważ wierzyciele otrzymują lokale mieszkalne, na które wcześniej zawierali umowy realizacyjne z upadłym developerem. W związku z powyższym skarżąca powzięła wątpliwość dotyczącą zastosowania art. 27a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.; zwanej dalej: "u.p.d.o.f.") w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2001 r. i zadała pytania:
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
