Wyrok NSA z dnia 3 lutego 2015 r., sygn. I FSK 1529/13
Dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy podatkowej musi być dominującym celem postępowania podatkowego, a zwłaszcza tej jego części, która nazywana jest postępowaniem dowodowym. W postępowaniu tym przyjęto również jako obowiązującą zasadę swobodnej oceny dowodów (art. 191 O.p.). W myśl tej zasady organy podatkowe nie są skrępowane regułami dotyczącymi wartości poszczególnych dowodów, orzekają na podstawie własnego przekonania, popartego zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego. Nakłada ona też na organy podatkowe obowiązek oceny wszystkich zebranych w sprawie dowodów, każdego z nich z osobna i we wzajemnych ich związku.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka, Sędzia NSA Artur Mudrecki, Sędzia NSA Roman Wiatrowski (sprawozdawca), , Protokolant Janusz Bielski, po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2015 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej R. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Łd 87/13 w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 22 listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług za październik i grudzień 2007 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od R. S. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w L. kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu pierwszej instancji i przedstawiony przez ten Sąd tok postępowania przed organami podatkowymi.
1.1. Wyrokiem z 16 kwietnia 2013 r., sygn. akt: I SA/Łd 87/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę R. S. (dalej: "strona", "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 22 listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług za październik i grudzień 2007 r.
1.2. Przedstawiając stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z 22 marca 2012 r. orzekającą o obowiązku zapłaty przez skarżącego prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą G., podatku od towarów i usług wynikającego z faktur dokumentujących sprzedaż usług budowlanych i remontowych wystawionych na rzecz P. Sp. jawna w Z. (nr [...]) oraz na rzecz B. Sp. z o.o. w L. (nr [...]), których podwykonawcą była firma H.G. O. z L. Organy przyjęły bowiem, że faktury te nie dokumentowały rzeczywistych transakcji gospodarczych. Powyższe - w ocenie organów - wynikało m. in. z zeznań G. O., który wskazał i wyjaśnił proceder wystawiania faktur VAT a także samego skarżącego, który stwierdził, że robót budowlanych udokumentowanych fakturami wystawionymi dla spółek B. oraz P. jego firma nie wykonała we własnym zakresie, lecz korzystała z podwykonawcy - H.G.O. Organ odwoławczy wskazał również, że przesłuchane w charakterze świadków osoby pracujące w tym czasie w G., B. Sp. z o.o. oraz wspólnicy P. spółki jawnej nie potwierdziły faktu wykonywania robót budowlanych.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
