Wyrok NSA z dnia 21 października 2014 r., sygn. II OSK 2840/13
Dnia 21 października 2014 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Mazur sędzia NSA Jerzy Stelmasiak /spr./ sędzia del. WSA Teresa Zyglewska Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Chustecka po rozpoznaniu w dniu 21 października 2014 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej M.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 3 lipca 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 99/13 w sprawie ze skargi M.W. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakaz rozbiórki muru oporowego oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wyrokiem z 3 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę o M.W. (dalej jako "skarżąca") na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z [...] listopada 2012 r., w przedmiocie nakazu rozbiórki.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że decyzją z [...] września 2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie nakazał skarżącej rozbiórkę muru oporowego o długości 27,00 m budowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę.
Organ I instancji wyjaśnił, że 23 sierpnia 2012 r. przeprowadził kontrolę budowy budynku mieszkalnego na działce skarżącej. Stwierdził, że roboty realizowane są na podstawie pozwolenia na budowę udzielonego przez Starostę Rzeszowskiego decyzją z [...] listopada 2009 r. obejmującego: budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wewnętrznymi instalacjami, zbiornika na ścieki, studni kopanej oraz utwardzenie części działki budowlanej. W trakcie kontroli stwierdzono także, że wzdłuż granicy z działką sąsiednią, na długości około 27,00 m wykonano mur z pustaków ceramicznych o grubości 30 cm. Budowa muru nie była objęta pozwoleniem i nie została ujęta w projekcie zagospodarowania terenu. Wykonany do dnia kontroli mur ma wysokość 2,50 m, od strony działki inwestora jest obsypany do wysokości około 2,10 m (przy drodze gminnej) oraz do około połowy jego wysokości przy końcu muru i jednostronnie obciążony jest parciem gruntu. Wykonany mur tworzy siedem sztuk segmentów wymurowanych z pustaków ceramicznych, pomiędzy którymi pozostawione są wolne przestrzenie, które według oświadczenia skarżącej miały być zbrojone i zalane betonem razem z wieńcem. W czasie kontroli stwierdzono, że dwa fragmenty muru o długości około 3 m i 3,30 m są zawalone i zalegają na sąsiedniej działce. Fragment muru o długości około 4 m jest odchylony od pionu o około 30 cm w kierunku działki sąsiedniej. Ponadto stwierdzono, że po obu stronach muru w ogrodzeniu działek od strony drogi gminnej zamontowane są przyłącza instalacji doziemnych do budynków mieszkalnych zlokalizowanych na tych działkach. Skarżąca oświadczyła, że do budowy muru przystąpiła wiosną 2011 r. oraz, że nie posiada dokumentów dotyczących wykonania muru. Organ nadzoru budowlanego zakwalifikował mur jako konstrukcję oporową stanowiącą budowlę, a nie ogrodzenie oraz, że wybudowany wzdłuż granicy mur ma na celu zabezpieczenie przed osuwaniem się gruntu oraz ziemi na sąsiednią działkę. Potwierdza to jego solidna konstrukcja posadowiona na betonowym fundamencie. W ocenie organu I instancji, zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm., obecnie tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 - dalej jako "ustawa Prawo budowlane"), wykonany mur oporowy stanowi budowlę.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
